تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خدا در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 154

مساهمون:

ص١٥٤
« من كان يرجو لقاء ربّه فليعمل صالحا و لا يشرك بعبادة ربّه احدا « 1 » ؛ آنكه ديدار خدا را اميد دارد ، بايد كار شايسته كند و در عبادت خدايش شريك نياورد » . « انّا للّه و انّا اليه راجعون « 2 » ؛ ما از خدائيم و بسوى او بازمىگرديم » . « الى ربّك الرجعى « 3 » ؛ بازگشت به سوى خداست » . « الى اللّه مرجعكم و هو على كلّ شىء قدير « 4 » ؛ رجوع شما به خداست و او به هر چيز توانا است » . « اليه مرجعكم جميعا وعد اللّه حقّا انّه يبدأ الخلق ثمّ يعيده « 5 » ؛ رجوع شما به خداست كه وعده‌اى حتمى است . او آغاز مىكند خلق را و سپس بر مىگرداند » .

تفسير مفسران قرآن از عبارت « اليه مرجعكم »

معمولا مفسران در معنى آيهء « الى الله مرجعكم » و نظاير آن مىگويند : « به سوى رحمت خدا بازگشتگاه شماست » . آنها كلمهء « رحمت » را در تقدير گرفته‌اند ، ولى واقعا چرا خداوند اين كلمه را حذف كرده است ؟ ! شايد براساس ظاهر آيات ، همه موجودات به سوى خداوند و نه به رحمت او بازگردند و بازگشت به خداوند يعنى : « نهايت حركت در قوس صعودى
هامش
( 1 ) . سوره كهف ، آيه 110 . ( 2 ) . سوره بقره ، آيه 156 . ( 3 ) . سوره علق ، آيه 8 . ( 4 ) . سوره هود ، آيه 4 . ( 5 ) . سوره يونس ، آيه 4 .