« بهشت را درى است كه بدان در مجاهدان گويند كه به سوى آن مىروند ، و آن گاه گشوده مىشود ، و ايشان شمشيرهايشان را به گردن آويختهاند ، و در موقف گرد آمدهاند و فرشتگان بانگ برمىآورند ، پس هر كس جهاد را ترك كند ، خدا بر او جامهء ذلّت و فقر در معيشت و تيرگى در دينش مىپوشاند ، همانا خدا امّت مرا به سم كوفتن و تاختن مركبهايشان و قبضهء نيزههايشان عزّت و چيرگى بخشيد » . « 98 » / 543 و امام باقر ( ع ) گفت :
« به خدا خوش گمان باشيد ، و بدانيد كه بهشت را هشت در است كه عرض هر درى از آن درها به مسافت چهل سال راه پيمودن است » . « 99 » چون مؤمنان به بهشت درآيند فرشتگان گماشته بر آن ايشان را استقبال كنند و درود و خوشامد پروردگارشان را ، عزّ و جلّ ، به ايشان ابراز كنند .
«
وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ
- و خازنان بهشت گويندشان : سلام بر شما ، بهشتتان خوش باد ، به درون بياييد ، همواره در اين جا خواهيد بود . » انسان پاك نمىشود و در نتيجه به بهشت در نمىآيد مگر آن كه در دنيا از گناهان و نافرمانيها دورى گزيند ، و بدان وسيله و با كردار نيك خود را پاكيزه سازد ، زيرا بهشت تنها جاى پاكان است .
[ 74 ] از آن جا كه مؤمنان ورود به بهشت را بزرگترين نعمتهاى خدا بر خود مىشمارند بر اين نعمت او را شكر مىگزارند .
«
وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ
- مىگويند : سپاس خدايى را كه هر وعده به ما داد راست بود .
آن زمين را به ميراث به ما داد . و اكنون در هر جاى بهشت كه بخواهيم مكان
هامش
( 98 ) - همان مأخذ .
( 99 ) - همان مأخذ .