/ 37
شما همه به خدا نيازمنديد
رهنمودهايى از آيات :
انسان به برخى نخهاى واهى ( تار عنكبوتى ) چنگ در مىزند ، و آن ريسمان محكمى را كه ناگزير بايد بدان دست در زند رها مىكند . آيات قرآن به ما يادآورى مىكند كه مدبّر آسمانها و زمين همانا خداوند است ، پس اوست كه از شب مىكاهد و به روز مىافزايد و از روز مىكاهد و به شب مىافزايد ، و خورشيد و ماه را رام كرده است ، و به راستى ملك و دارندگى از آن اوست ، پس چرا ما او را نخوانيم ، در حالى كه كسانى كه آنها را شريكان ( خدا ) مىخوانند حتى به اندازهء پوستهء نازك رويهء هستهء خرما چيزى ندارند .
به طبع به هنگام سختى ، آن جا كه بشر ناتوانى حقيقى خود را احساس مىكند ، اين شريكان ساختگى ذرّهاى نمىارزند و نداى كسى را نمىشنوند ، و اگر هم بشنوند پاسخى نمىدهند .
امّا روز قيامت اينان شفاعت كسى را نمىكنند ، زيرا منكر آنند كه مشركان آنان را شريك خدا پنداشته بودند .
آن گاه پروردگار ما اين حقيقت را تأكيد مىكند و مىگويد : «
يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ / 38 الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ
- اى مردم همهء شما به خدا نيازمنديد و خداست كه بىنياز ستودنى است » ، « 18 » زيرا مىتواند در مدّتى كمتر از چشم برهم زدنى همهء شما را نابود كند و به جاى شما مجموعهء بشرى تازهاى
هامش
( 18 ) - همين سورهء فاطر / 15 .