تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح خطبه حضرت زهرا (ع) (فارسى) — صفحة 614

مساهمون:

ص٦١٤
وَجدكِ : حزن و غم . شانئك : دشمن بدخواه تو . و نيت : عجز و ناتوانى نشان دادم . بُلغة : روزى كافى .

اشكال بر پرخاش حضرت زهرا عليها السلام در برابر حضرت على عليه السلام

شرح : ممكن است كسى در اين بخش اشكالى به نظرش بيايد و آن اين كه صديقهء طاهره - صلّى الله عليها و على ابيها و بعلها و بنيها - از همه بيشتر به مقام‌هاى پسر عمو و شوهر خود آشنا بود ؛ آن بزرگوار حجت رب العالمين بود ؛ چنانچه در دعاى صبح روز جمعه وارد شده : أشهدُ أنّهم في علم اللّه و طاعته كمحمّد صلى الله عليه و آله « 1 » . روايت ابىوهب قصرى از امام صادق عليه السلام گوياى مقام بلند امام على عليه السلام است : وارد مدينه شدم و به محضر حضرت رسيدم و گفتم : جانم فداى شما باد ، در حالى به محضرتان مىرسم كه قبر اميرالمؤمنين عليه السلام را زيارت نكرده‌ام . حضرت در جواب فرمود : چه كار بدى كردى . اگر نبود كه تو از شيعيان ما هستى شما را نمىپذيرفتم ! آيا زيارت نمىكنى كسى را كه خداى متعال و انبيا و مؤمنان او را زيارت مىكنند ؟ در جواب گفتم : جانم فدايت ، اين نكته را نمىدانستم . فرمود : بدان ! اميرالمؤمنين عليه السلام نزد خدا از تمام ائمه افضل است و ثواب اعمال آنان بر آن بزرگوار است . « 2 » با اين اوصاف ، پرخاش صديقهء طاهره عليها السلام چگونه توجيه مىشود ؟ مىتوان از اين اشكال دو جواب داد و برگشت هر دو به اين است كه صديقهء طاهره عليها السلام از اين كه مىديد خلافت الهى از محور خود خارج شده و اين كه اسلام وارونه خواهد شد در رنج بود و چنانچه توضيح خواهيم داد چنين برخوردى حكيمانه بوده است .
هامش
( 1 ) . مفاتيح الجنان ، اعمال روز جمعه . ( 2 ) . كامل الزيارات ، ص 38 ؛ بحارالانوار ، ج 97 ، ص 257 .