امامت امرى ملكوتى
با استفاده از قرآن كريم ، امامت عبارت است از راهبرى و هدايت به وسيلهء يك امر ملكوتى كه پيوسته همراه امام است . در اصطلاح قرآن امامت صرف جداكردن راه سعادت از بدبختى - كه وظيفهء هر نبى و هر مؤمن است - نيست بلكه نشان دادن راه است با آن امر ملكوتى ، چنانچه از اين دو آيه استفاده مىشود : « وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا » ؛ « 1 » ما آنان را رهبرانى قرار داديم كه با امر ما هدايت مىكنند . « وَجَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمّا صَبَرُوا وَكانُوا بِآياتِنا يُوقِنُونَ » ؛ « 2 » از آنان رهبرانى قرار داديم كه به امر ما هدايت مىكنند ، چون آنان داراى صبر و استقامت بودند و به آيات ما يقين داشتند .
امر الهى همان است كه در اين دو آيه به آن اشاره شده است :
« إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ * فَسُبْحانَ الَّذِى بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَىءٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ » ؛ « 3 »
امر خدا عبارت از آن است كه وقتى خدا چيزى را اراده فرمود به او مىگويد : باش ؛ پس مىشود . پس منزه است خدايى كه ملكوت ( پادشاهى و حكومت ) هر چيزى در دست اوست و همه به سوى او بر مىگردند .
همچنين آيهء « وَما أَمْرُنا إِلّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ » ؛ « 4 » امر ما تنها يكى است ؛ همچون يك چشم برهم زدن .
از اين دو آيهء شريفه استفاده مىشود كه امر الهى را « ملكوت كل شيء » ناميده ؛ يعنى سلطنت و حاكميت بر هر چيز .
به عبارت ديگر ، همهء موجودات و اشيا داراى دو وجهه مىباشند : يكى وجههء خلقتى كه به سبب آن از موجودات اين عالم مادى شمرده مىشوند و ديگرى وجههء ربوبى كه
هامش
( 1 ) . انبياء ( 21 ) آيهء 73 .
( 2 ) . سجده ( 32 ) آيهء 24 .
( 3 ) . يس ( 36 ) آيات 82 - 83 .
( 4 ) . قمر ( 54 ) آيهء 50 .