روايات صلح ميان امام ( عليه السلام ) و روم
المعجم الكبير 8 / 101 و 120 از ابو امامه از رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) نقل ميكند : « ميان شما و روميان چهار بار آتش بس به وقوع خواهد پيوست . چهارمين آنها به دست مردى از خاندان هرقل واقع ميشود و هفت سال به طول خواهد انجاميد . در اين هنگام مستورد بن غيلان كه از عبد القيس بود گفت : يا رسول الله ! آن روز چه كسى امام مسلمانان خواهد بود ؟ ايشان فرمودند : مهدى از فرزندان من كه [ به ظاهر ] چهل سال دارد . چهرهى او بسان ستارهاى درخشان است و در گونهى راستش خالى سياه وجود دارد . دو رداى سفيد در بر دارد ، و [ در زيبايى و جمال ] به مردان بنياسرائيل ميماند . او بيست سال حكومت خواهد نمود و گنجها را آشكار كرده ، سرزمينهاى شرك را فتح خواهد نمود . » در روايات آمده كه مدت صلح ده سال است ، ولى روميان پس از هفت سال آن را نقض ميكنند و با لشكرى عظيم به جنگ مسلمانان ميآيند . الفتن 2 / 470 در اين باره چند روايت نقل ميكند ، از جمله از رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) : « روم با هشتاد پرچم كه زير هريك دوازده هزار نفر است ، خروج ميكند . » ( 1 ) مؤيد اين مطلب خطبهى اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) در مختصر البصائر / 201 و نيز برخى ديگر گزارشات است كه امام مهدي ( عليه السلام ) پيش از نبرد ، با روميان اتمام حجت ميكند ، و برخى ياران خاص را ميفرستد كه اصحاب كهف و نسخ تورات را بيرون ميآورند و بدان احتجاج ميكنند .