مختصر البصائر / 201 خطبه‌ى مخزون را از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) نقل مي‌كند ، در پاره‌اى از آن آمده است : « منادى در ماه رمضان از سمت مشرق و به هنگام طلوع خورشيد ندا مي‌كند : اى اهل هدايت ! گرد آييد ، و از سمت غرب پس از غروب شمس منادى ندا كند : اى اهل ضلالت ! گرد آييد . فرداى آن و به هنگام ظهر نور خورشيد از آن گرفته شود و سياه و تاريك گردد . در روز سوم با خروج دابة الارض ، ميان حق و باطل فاصله افتد . روميان به سمت منطقه‌اى در ساحل دريا كنار غار آن جوانان بيايند . خداوند آنان را از غارشان به سوى آنها بفرستد . مردى از آنان تمليخا نام دارد و يكى هم مكسلينا ، اين دو گواهان و كسانى هستند كه تسليم قائم مي‌باشند . يكى از آن جوانان به سمت روم فرستاده شود ولى دست خالى باز گردد . ديگرى را مي‌فرستد كه با فتح رجوع مي‌كند ، آن روز تأويل اين آيه واقع خواهد شد : وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرض طَوْعاً وَكَرْهاً ، ( 1 ) هر كه در آسمان‌ها و زمين است خواه و ناخواه در برابر او تسليم هستند . » نديديم كسى سند خطبه را تصحيح كرده باشد ، ولى بسيارى از مضامين آن با روايات ديگر تأييد مي‌گردد .