كعب الاحبار به چه قيمتى بافتههايش را در معرض فروش قرار ميداد ؟
سخن را در اين باره با گزارشى كه ابنحماد خود از آثار كعب الاحبار نقل ميكند ، به پايان ميبريم .
الفتن 2 / 492 : « سعيد بن جابر گويد : مردى از خاندان معاويه به من گفت : چرا نامهاى از نامههاى برادرت كعب را نميخواني ؟ او صحيفهاى نزد من انداخت و در آن آمده بود : به روم كه اسامى بسيارى دارد بگو : به خاطر سركشى از فرمان من و استكبارى كه ورزيدي ، و اينكه جبروت خود را با جبروت من ، و خود را با عرش من سنجيدي ، بندگان درس ناخواندهام و نيز فرزندان سبأ اهل يمن را به سراغت خواهم فرستاد ، همان كسانى كه بسان پرندگان گرسنه كه به سراغ گوشت ميروند و همانند گوسفندان تشنه كه وارد آب ميشوند ، ذكر را دوست دارند . دلهاى اهلت را ميكنم .
صداى آنان را در جنگ همچون صداى شيرى كه از بيشه بيرون آمده ميگردانم ، چوپانان بر او فرياد ميزنند ولى اثرى در او نخواهد داشت ، جز آنكه جرأت و توان او را ميافزايد . سم اسبانشان را بسان آهن بر روى صخره قرار ميدهم . زه كمانهايشان را محكم ميسازم ، و تو را بدون حائل در برابر خورشيد قرار خواهم داد .
ساكنانت تنها پرندگان و حيوانات وحشى خواهند بود . تمامى سنگهايت را گوگرد خواهم كرد . دودهايت تو را از مرغان آسمان نخواهد پوشاند ، و صدايت را به جزائر بحر خواهم رساند . تهديدهاى بسيارى كه همه را به خاطر نداشت . »
اين عبارت دلالت ميكند كه كعب با معاويه و امراى بنياميه انس و الفت داشته و بافتههايش را بدين وسيله ميان مسلمين منتشر ميكرده است . او بر اين باور است كه اين سخنان وحى الهى است ، كه يا در تورات آمده و يا مستقيم بر خود او نازل شده است !
كعب الاحبار اين نكته را هم فراموش نكرد كه يمنيها را در فتح قسطنطنيه بينصيب نگذارد ، لكن خدا او را رسوا كرد و فتح آن را هشت قرن بعد بر دستان تركان قرار داد ، و نه تنها يمنيان بلكه جميع اعراب را بينصيب گذاشت !
كعب گاه در لشكركشيها هم شركت ميجسته است ، و صد البته كه به مناطق امن ، و خبرهاى