مسيحيان روم و چين احتجاج خواهد نمود . »
يعنى نشانههايى كه خداوند بر دستان حضرت مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) آشكار ميسازد ، در سطحى است كه پيامبران اولوا العزم ( عليهم السلام ) ميتوانند به آنها استدلال كنند .
چهارم : مدت بقاى حضرت مسيح ( عليه السلام ) در زمين
در اين رابطه رواياتى پيشتر گذشت و در اين اتفاق داشت كه ايشان مدتى درنگ ميكند و در حيات امام مهدي ( عليه السلام ) از دنيا خواهد رفت . در برخى سخن از سى سال بود و در برخى سخن از چهل سال .
در روايتى مرسل در الزام الناصب 2 / 182 آمده كه امام مهدي ( عليه السلام ) در دوران حيات مسيح ( عليه السلام ) از دنيا ميروند كه شايد تصحيف و اشتباه راوى باشد ، ايشان در نسخهاى مرسل از خطبة البيان نقل ميكند : « پس از آن مهدى از دنيا ميرود و عيسى بن مريم در مدينه و قرب قبر جدّش رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) او را به خاك ميسپارد . فرشته روح ايشان را بين دو حرم قبض ميكند . عيسى و ابو محمد خضر هم ميميرند . تمام ياران و وزيران مهدى نيز از دنيا خواهند رفت ، و دنيا به همان جهالات و ضلالاتى كه داشتند باز خواهد گشت ، و مردمان به كفر باز خواهند گشت . در اين هنگام خداوند ويران سازى شهرها و بلاد را ميآغازد . »
لكن قبول آن ممكن نيست ، زيرا با غرض از وجود امام مهدي ( عليه السلام ) يعنى آكنده ساختن زمين از عدالت و دادگري ، و اينكه دولت اهلبيت ( عليهم السلام ) آخرين دولتهاست و هيچ ظلمى بعد از آن نخواهد بود ، تنافى دارد .
علاوه بر آنكه وارد شده كه عيسي ( عليه السلام ) در كنار مسلمانان با يهود و روم و دجال خواهد جنگيد ، همه ساله به حج خواهد رفت ، ازدواج خواهد كرد و برايش فرزند به دنيا خواهد آمد ، آنگاه خدا او را از دنيا ميبرد و مسلمين دفن ميكنند . و همين دربارهى ايشان معقول است . در برخى منابع كه اكنون در دسترسم نيست ، اينچنين ديده بودم كه امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) در حضور مردم عهده دار دفن مسيح ( عليه السلام ) ميشود ، تا مبادا آنچه را مسيحيان دربارهاش گفتند تكرار كنند ، و با جامهاى كه توسّط مادرش مريم بافته شده او را كفن كرده و در قدس در قبر مريم ( عليها السلام ) به خاك خواهند سپرد .