البته مشكل آنها لا ينحل است ، بلكه با مانعى سخت تر روبرو هستند ، آنها با سند صحيح روايت مي‌كنند كه پيامبر گرامي ( صلى الله عليه وآله ) دوستداران اميرالمؤمنين ، صديقه‌ى طاهره و حسنين ( عليهم السلام ) را با خود و در درجه‌ى بهشتى خود همراه دانسته‌اند . اين حديث بدان معناست كه درجه‌ى بهشتى گنجايش افراد بسيارى را دارد و محبان اهل‌بيت ( عليهم السلام ) افضل و برتر از همگانند ، حتى از صحابه ! مسند احمد 1 / 77 از جعفر بن محمد از پدرش از جدّش روايت مي‌كند : « رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) دست حسن و حسين را گرفته فرمودند : هر آنكه من ، اين دو ، پدر و مادرشان را دوست بدارد ، روز قيامت با من و در درجه‌ام خواهد بود . » ( 1 ) تهذيب الكمال 29 / 360 پس از نقل آن مي‌نويسد : « عبد الله بن احمد گويد : هنگامى كه نصر بن على اين حديث را خواند ، متوكل فرمان داد او را هزار تازيانه بزنند ! جعفر بن عبد الواحد با متوكل صحبت كرد و گفت : اين مردى سنى است ، تا آنكه او را رها كرد . » شمس الدين ذهبى كه در قرن هشتم بوده در صدد حلّ مشكلشان بر آمده و در سير الاعلام 3 / 254 گفته : سند آن ضعيف است و متن آن غير قابل قبول . بعد از او هم البانى در قرن پانزدهم آمد و در ضعيف سنن الترمذى / 504 به تضعيف آن پرداخت . اين دو بدون هر گونه دليلى دست به اين تضعيفات زده‌اند ، علاوه بر آنكه قرن‌ها با كسانى كه اين حديث را صحيح شمرده‌اند فاصله دارند . تنها دليل آنها بر تضعيف متن ، آن است كه فضائل پيامبر و اهل‌بيت ايشان ( عليهم السلام ) را برنمي‌تابند و در صدد انكار آن هستند .