اينها همه عباراتى بدون سند و بريده بريده است ، و آثار جعل بر آنها پديدار ميباشد ، و هدف ، آن است كه حديث بيرقهاى سياه را بر قيام ابومسلم خراسانى و ورود لشكريان وى به عراق
تطبيق كند .
ضعف گزارشِ ورود امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) به ايران پيش از عراق
آنچه مورد اتفاق است آن است كه آغاز حركت امام ( عليه السلام ) از مكه است و هدف آن سرزمين قدس ، و در اين ميان ايشان به بررسى و آماده سازى حكومتى جديد در حجاز و عراق ، و نيز فرستادن لشكرى به سمت قدس ميپردازد .
تنها در يك يا دو روايت و آن هم از فتن ابنحماد آمده كه ايشان ابتدا به جنوب ايران ميآيد ، چرا كه ايرانيان ، حاكم آنان خراسانى و فرماندهى لشكر شعيب بيعت خود را اعلام ميكنند . سپس به همراه آنها وارد نبرد با سفيانى در بصره ميشود و بعد وارد عراق ميگردد .
الفتن / 86 از حضرت امير ( عليه السلام ) : « هنگامى كه لشكر سفيانى به عراق رود ، به دنبال اهل خراسان ميفرستد . اهل خراسان هم در طلب مهدى ميروند . مهدي ، با هاشمى كه پرچمهاى سياه را به همراه دارد و بر مقدمهى لشكرش شعيب بن صالح است مواجه ميشود . آنان و ياران سفيانى بر دروازهى اصطخر با هم روبرو ميشوند ، و ميان آنها جنگى سخت در ميگيرد . پرچمهاى سياه غالب ميشوند و لشكر سفيانى ميگريزند . آن زمان است كه مردم آرزوى مهدى داشته به جستجوى او ميروند . »
اصطخر شهرى در جنوب ايران است . اين روايت ضعيف بوده و و تعارض با رواياتى ديگر دارد . البته احتمال آن وجود دارد كه امام ( عليه السلام ) به قواى ايرانى فرمان دهند كه قبل از خود وارد عراق شوند تا با لشكر سفيانى روبرو شوند ، لكن دليلى بر ورود ايشان به ايران در دست نيست .
احاديث منابع شيعى دربارهى خراسانيان و اصحاب بيرقهاى سياه
برخى از اين احاديث قبلاً گذشت . از جمله عيون اخبار الرضا ( عليه السلام ) 2 / 59 : « امامحسين از اميرالمؤمنين ( عليهما السلام ) از رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) نقل ميكند كه فرمودند : قيامت بر پا نخواهد شد تا آنكه