بغداد را فرا ميگيرد ، مرگ سريع شتابان در آن ، كاستى اموال ، جانها و محصولات . »
نگارنده : امواج گرسنگى و هراس بر اهالى عراق و ديگر مناطق گذشته است ، هراسى عظيم و مرگى سريع و سخت نيز آن را درنورديده كه آثار آن تا به امروز قابل مشاهده
است . اما آنچه در اين روايات سخن از آن به ميان رفته ، ترس و گرسنگيى است كه در نزديكيهاى ظهور ، يا پيش از آن به مدّت يك سال و مانند آن رخ ميدهد .
ورود نيروهاى روم غربى به عراق
غيبت شيخ طوسى / 278 از عمار بن ياسر روايت ميكند : « دولت اهلبيت پيامبرتان در آخرالزمان خواهد بود و نشانههايى دارد . پس بنشينيد و دست نگه داريد تا آنها آشكار شوند . آن هنگامى كه روم و ترك بر شما بشورند و لشكرها آماده كنند ، خليفهتان كه ثروتها جمع آورى ميكند بميرد ، پس از او مردى درستكار به خلافت رسد ولى چند سال بعد از بيعتش خلع شود ، و حكومتشان از همان جا كه آمده نابود گردد ، ترك و روم دچار اختلاف شوند ، جنگ در زمين بسيار شود ، منادى از ديوار دمشق ندا كند : واى بر زمينيان از شرّى كه نزديك شده است ، قسمت غربى مسجد آن به زمين فرو رود و ديوار آن فرو ريزد ، سه نفر در شام براى دستيابى به حكومت خروج كنند ؛ مردى ابقع ، مردى اصهب و مردى از خاندان
ابو سفيان كه در ميان قبيلهى كلب خروج و مردم را در دمشق محاصره ميكند ، اهل مغرب به سوى مصر خروج ميكنند ، به مصر كه وارد شوند نشانهى سفيانى خواهد بود ، قبل از آن هم شخصى خروج و به آل محمد ( عليهم السلام ) دعوت ميكند .
تركان در حيره و روميان در فلسطين فرود ميآيند ، عبد الله بر عبد الله سبقت ميگيرد تا آنكه لشكريانشان در قرقيسيا بر كنار رودخانه روبرو ميشوند و جنگى عظيم رخ خواهد داد .
رئيس مغربيان ميآيد و مردان را كشته زنان را به اسارت ميگيرد ، سپس به يمن باز ميگردد تا آنكه سفيانى در جزيره فرود آيد و بر يمانى سبقت گيرد . سفيانى هر آنچه را كه آنان جمع كرده بودند تحت اختيار در ميآورد .
او در ادامه به عراق ميآيد و ياران آل محمد ( عليهم السلام ) را به قتل ميرساند و مردى از همنامان