غيبت نعمانى / 301 از عبد الملك بن اعين مي‌آورد : « در حضور امام باقر ( عليه السلام ) بودم كه سخن از قائم ( عليه السلام ) به ميان آمد ، من عرض كردم : اميد آن دارم كه همين نزديكي‌ها و بدون سفيانى رخ دهد ، ايشان فرمودند : نه ، به خدا سوگند آن امرى حتمى و ناگزير است . فضيل بن يسار از آن حضرت روايت مي‌كند : برخى از امور موقوف و برخى ديگر محتوم است ، و سفيانى از محتومى است كه گزيرى از آن نيست » . همان / 302 از ابو هاشم نقل مي‌نمايد : « نزد امام جواد ( عليه السلام ) بوديم كه سخن از سفيانى و اينكه در روايت آمده : او حتمى است به ميان آمد ، من عرضه داشتم : آيا براى خداوند نسبت به امر حتمى بدا حاصل مي‌شود ؟ ايشان پاسخ مثبت دادند ، گفتم : بيم آن داريم كه براى خداوند نسبت به [ قيام ] قائم نيز بدا حاصل شود [ و ايشان ظهور نكنند ] ! امام ( عليه السلام ) فرمودند : قائم وعده‌ى خداست ، و خداوند خلف وعده نمي‌كند . » نگارنده : بدا در حتمى رخ نمي‌دهد ، لذا بايد گفت بدا در اين حديث به يك معناى ديگر غير از معناى معروف است ، بدايى از نوع : يَمْحُواْ اللهُ مَا يَشَاءُ وَيُثْبِتُ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ ، ( 1 ) خدا آنچه را بخواهد محو يا اثبات مي‌كند ، و اصل كتاب نزد اوست ، و از نوع : للهِ الأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُ ، ( 2 ) كار در گذشته و آينده از آنِ خداست . يعنى قدرت خداوند متعال حتى شامل امر حتمى نيز مي‌شود و مي‌بايست تسليم او بود . كمال الدين 2 / 516 توقيع امام مهدي ( عليه السلام ) به سفير چهارم جناب على بن محمد سمري ( رحمه الله ) را نقل مي‌كند ، در قسمتى از آن آمده است : « كسانى نزد شيعيان من خواهند آمد كه ادّعاى مشاهده مي‌كنند ، بدانيد ، هر كس پيش از خروج سفيانى و فرياد ، ادّعاى مشاهده كند ، كذّاب و افترا زن است . »