عرض كردم : ندا چگونه است ؟ فرمودند : منادى ابتداى روز از آسمان ندا ميكند : بدانيد ، حق با على و شيعهى اوست ، آنگاه در آخر روز ابليس - كه خدايش لعنت كند - ندا ميكند : حق با سفيانى و پيروان اوست ، پس باطل گرايان دچار ترديد ميشوند . » ( 1 ) غيبت نعمانى / 252 از عبدالله بن سنان از امام صادق ( عليه السلام ) : « ندا از حتميات است ، سفيانى از حتميات است ، يمانى حتمى است ، كشته شدن نفس زكيه از حتميات است ، و دستى كه از آسمان ظاهر ميشود حتمى است ، و فرمودند : فريادى در ماه رمضان كه خواب را بيدار ميكند ، بيدار را ميترساند ، و دختر را از پرده بيرون ميآورد . » معانى الاخبار / 346 از امام صادق ( عليه السلام ) روايت ميكند : « ما و آل ابى سفيان دو خاندانى هستيم كه براى خدا با يكديگر به دشمنى پرداختيم ، ما گفتيم : خداوند راست گفته است ، آنان گفتند : خدا دروغ گفته است ، ابوسفيان با رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) جنگيد و معاويه با على بن ابى طالب ( عليه السلام ) ، يزيد بن معاويه با امامحسين ( عليه السلام ) نبرد كرد ، و سفيانى با قائم ( عليه السلام ) خواهد جنگيد . » قرب الاسناد / 164 از ابن اسباط از امام كاظم ( عليه السلام ) روايت ميكند : « امر قائم از سوى خدا حتمى است ، و امر سفيانى از سوى خدا حتمى است ، و قائم نخواهد بود مگر با سفياني . عرضه داشتم : فدايت گردم ، آيا در اين سال خواهد بود ؟ فرمودند : هر آنچه خدا بخواهد ، گفتم : سال آينده ؟ فرمودند : خدا هر آنچه خواهد انجام دهد . » بحار الانوار 52 / 249 از غيبت نعماني ( 2 ) از حمران بن اعين روايت ميكند : « امام باقر ( عليه السلام ) دربارهى آيهي : ثُمَّ قَضَى أَجَلاً وَأَجَلٌ مُسَمّى عِنْدَهُ ، ( 3 ) آنگاه مدّتى را مقرّر داشت ، و اجل حتمى نزد اوست ، فرمودند : آنها ، دو اجل هستند ؛ اجل حتمى و اجل موقوف . حمران گفت : حتمى چيست ؟ فرمودند : آنچه غير از آن نشود ، گفت : موقوف چيست ؟ فرمودند : آنچه خداوند در آن مشيت دارد [ و ممكن است آن را تغيير دهد ] . عرضه داشت : اميدوارم سفيانى از قسم موقوف باشد ، ايشان فرمودند : نه ، به خدا قسم از محتوم است . »
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 528
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٥٢٨
هامش
( 1 ) . و نيز غيبت شيخ طوسى / 274 و با اندكى تفاوت 266 ، الخرائج و الجرائح 3 / 1161 و اثبات الهداة 3 / 451
( 2 ) . روايت غيبت نعمانى / 301 افتادگيى دارد كه در نسخهى علامهى مجلسى از آن كتاب ، آمده است . م
( 3 ) . سورهى انعام / 2