واى بر عرب از بنياميه و بنى عباس
اصل اين روايت آن است كه پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) از بنياميه و شرّ آنان بر حذر داشتند ، لكن مورد دستبرد امويان قرار گرفت و آن را بر قتل عثمان تطبيق كردند !
المصنف ابن ابى شيبه 8 / 611 مينويسد : « واى بر عرب از شرّى كه نزديك شده است ؛ حكومت كودكان كه اگر از آنان اطاعت كنند آنها را وارد دوزخ خواهند كرد ، و اگر نافرمانى نمايند گردنهايشان را خواهند زد . »
ابوهريره بر خلاف ام حبيبه گواهى ميدهد و ميگويد : بدبختى عرب و خطر بر اين امّت از سوى بنياميه است ، بخارى 8 / 88 از عمرو بن يحيى نوهى سعيد بن عمرو روايت ميكند :
« در مسجد پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) با ابوهريره و مروان نشسته بودم ، ابوهريره گفت : از راستگوى تصديق شده [ توسّط خدا ] شنيدم كه فرمود : هلاك امّت من بر دستان پسرانى از قريش است . مروان گفت : لعنت خدا بر آن پسران باد ! ابوهريره گفت : اگر ميخواستم ميگفتم آنان بنى فلان و بنى فلان هستند .
عمرو بن يحيى گويد : زمانى كه بنى مروان در شام به حكومت رسيدند با پدر بزرگم نزد آنان ميرفتم . او چون آنان را كه جوانانى بودند مشاهده ميكرد ميگفت : شايد اينان از آنها باشند ، من هم ميگفتم : شما داناتريد . »
حاكم در المستدرك 1 / 108 روايت ميكند و بنابر شرط بخارى و مسلم صحيح ميشمارد : « ابوهريره روز جمعه در كنار منبر ميايستاد و ميگفت : ابو القاسم محمد رسولخدا و راستگوى تصديق شده فرمود : واى بر عرب از شرّى كه نزديك شده است . و هنگامى كه صداى در محراب را كه از ورود امام جمعه حكايت ميكرد ميشنيد مينشست . »
المصنف عبدالرزاق 11 / 373 از وى چنين مينگارد : « واى بر عرب از شرّى كه نزديك شده است ؛ در سر شصتمين سال امانت به غنيمت و صدقه به غرامت تبديل خواهد شد ، گواهى بر اساس شناخت خواهد بود [ يعنى بدون آنكه ماجرايى را ديده و در آن حضور داشته باشند ، تنها به جهت شناخت نسبت به افراد گواهى ميدهند ] و بر اساس هوى و ميل حكم خواهند داد . »