غيبت نعمانى / 209 از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « به سان زنبور در ميان پرندگان باشيد . تمامى پرندگان آن را ضعيف مي‌شمارند ، و اگر مي‌دانستند چه بركتى در درون خود دارد چنين نمي‌كردند . با مردم با زبان‌ها و بدن‌هايتان معاشرت كنيد و با قلوب و اعمالتان دورى گزينيد . قسم به كسى كه جانم به دست اوست آنچه را كه دوست داريد نخواهيد ديد مگر پس از آنكه برخى از شما در چهره‌ى برخى ديگر آب دهان بياندازند و برخى از شما برخى را كذّاب بنامند ، و از شما - و يا فرمودند : از شيعيان من - تنها به مانند سرمه‌ى درون چشم و نمك در غذا باقى مانَند . برايتان مثالى مي‌زنم ؛ مردى غذايى داشت و آن را پاك و خوشبو كرد . سپس درون اتاقى قرار داد و آن مقدار كه خدا بخواهد آن را رها كرد . آنگاه بازگشت و مشاهده كرد كرم افتاده است . پس آن را پاك و خوشبو كرد و به آن اتاق بازگرداند و آن مقدار كه خدا بخواهد آن را رها كرد . آنگاه بازگشت و مشاهده نمود كه گروهى از كرم‌ها بر آن افتاده‌اند . پس آن را بيرون آورد ، پاكيزه و خوشبو ساخت و بازگرداند ، و همين حالت ادامه يافت تا آنكه از آن تنها به مقدار اندكى كه كرم بدان هيچ آسيبى نرساند باقى ماند . شما نيز اينچنين هستيد و جداسازى مي‌شويد تا آنكه از شما تنها گروهى باقى بمانند كه فتنه بدان هيچ آسيبى نرساند . » الفتن 1 / 333 از حضرت علي ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « مهدى خارج نمي‌شود تا آنكه برخى از شما در چهره‌ى برخى آب دهان اندازند . » ( 1 ) غيبت نعمانى / 205 از عميره بنت نفيل روايت مي‌كند : « از امام‌حسين ( عليه السلام ) شنيدم كه فرمودند : آن امرى كه انتظارش مي‌رود واقع نخواهد شد مگر پس از آنكه بعضى از شما از بعضى ديگر بيزارى جويند ، برخى از شما در چهره‌ى برخى ديگر آب دهان اندازند ، بعضي‌تان گواهى به كفر بعضى ديگر دهند و بعضى از شما برخى ديگر را لعنت فرستند ! من عرض كردم : در آن زمان هيچ خيرى نيست ، ايشان فرمودند : تمام خير در آن زمان