فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 261

دجال فرود مي‌آيد و چون دجال او را ببيند مانند چربى ذوب مي‌شود . و امام مردى از ماست كه عيسى پشت سر او نماز مي‌گزارد و اگر بخواهم مي‌توانم او را نام برم . و اما باد قوم عاد و صاعقه‌ى ثمود عذاب بودند ، ولى پادشاهى ما رحمت خواهد بود . » ( 1 ) اما معاويه به اقداماتى چنين بسنده نكرد ، بلكه كسى را اجير كرد كه از پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) روايت كند كه ايشان براى او دعا كرد و او را هادى مهدى وصف نمود ! احمد در مسند 4 / 216 از عبدالرحمن بن ابى عميره‌ى ازدى از رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) نقل مي‌كند : « ايشان معاويه را ياد كرده گفتند : خدايا ! او را هادى و مهدى قرار ده و به وسيله‌ى او هدايت كن . » معاويه در اين راستا عالم نمايان وابسته به دربار را نيز به گواهى گرفت تا شهادت دهند او مهدى موعود است ! ابن كثير در البداية و النهاية 8 / 143 از اعمش از مجاهد چنين نقل مي‌كند : « اگر معاويه را مي‌ديديد ، مي‌گفتيد او مهدى است . » البته خلال انتساب اين سخن را به اعمش و مجاهد تضعيف مي‌كند ، وى در السنة 2 / 438 مي‌نويسد : « از قتاده نقل شده : اگر كردار معاويه را مي‌ديديد ، بيشترِ شما مي‌گفتيد : او مهدى است . در سند اين روايت عمرو بن جبله است كه نتوانستم او را بشناسم . محمد بن سليمان بن هشام ، از ابو معاويه‌ى ضرير ، از اعمش ، از مجاهد چنين روايت مي‌كند : اگر معاويه را مي‌ديديد ، مي‌گفتيد : او مهدى است . سند اين روايت ضعيف است . » هيثمى نيز در مجمع الزوائد 9 / 357 انتساب آن را به اعمش ضعيف مي‌داند ، وى مي‌گويد : « از اعمش نقل شده است كه اگر معاويه را مي‌ديديد ، مي‌گفتيد : او مهدى است . طبرانى آن را به صورت مرسل روايت كرده است و در ميان راويان آن يحيى حمانى است كه ضعيف مي‌باشد . » اما ابن تيميه كه در اموي‌گرى گوى سبقت را از خود بني‌اميه ربوده است ، بدون ارزش قائل شدن براى تضعيف خلال و هيثمى آن را صحيح مي‌شمارد ! وى در منهاج السنة 6 / 233 مي‌نويسد : « يونس از قتاده چنين نقل مي‌كند : اگر كردار معاويه را مشاهده مي‌كرديد ، بيشتر شما مي‌گفتيد : او مهدى است . ابن بطه نيز آن را با سندى كه از دو طريق ثابت است از اعمش از مجاهد روايت مي‌كند : اگر معاويه را درك مي‌كرديد ، مي‌گفتيد : او مهدى است .