تفسير قمى 2 / 85 : « وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَقَصْرٍ مَشِيدٍ ، ( 1 ) و چاه متروك و عمارت افراشته ؛ اين مثالى براى آل محمد ( عليهم السلام ) است . چاه متروك ؛ آن است كه از آن آب برنمي‌گيرند ، و مقصود امامى است كه غائب شده و لذا از او دانش اقتباس نمي‌شود . عمارت افراشته ؛ يعنى مرتفع ، و مثالى براى اميرالمؤمنين و امامان ( عليهم السلام ) و فضائل آنان است كه بر دنيا اِشراف دارد و همان فرموده‌ى خداست : لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ . » نگارنده : مقصود آن است كه اهل‌بيت ( عليهم السلام ) امامان امت و منبع دانش و خير هستند ، و به سبب ظلم امت ، به مانند چشمه‌ها و عمارت‌هايى متروك شده‌اند ، امرى كه انحطاط امت را به دنبال داشته است .

قرب الاسناد / 162 از احمد بن محمد بن ابى نصر از امام رضا از امام صادق ( عليهما السلام ) نقل مي‌كند : « به خدا قسم آنچه گردن‌هايتان را به سمتش مي‌كشيد [ و ديده بدان دوخته‌ايد ] نخواهد آمد تا آنكه جداسازى و آزموده شويد ، آنگاه از هر ده تن مقدارى [ از بين ] رود و تنها كمترين مقدار باقى مانَد ، سپس اين آيه را تلاوت كردند : أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ الله الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ ، ( 2 ) آيا پنداشتيد كه داخل بهشت مي‌شويد ، بي‌آنكه خداوند جهادگران و شكيبايان شما را معلوم بدارد ؟ »

تأويل الآيات 1 / 372 از على بن اسباط روايت مي‌كند : « اصحاب ما درباره‌ى اين آيه : الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمَنِ ، ( 3 ) آن روز ، فرمانروايى به حق ، از آنِ [ خداي ] رحمان است ، روايت مي‌كنند :