شرح
گفتيد اصل ، عدم تعلّق وجوب ، نسبت به نماز دهجزئى است . ما مىگوئيم اصل ، عدم تعلّق امر به نماز نه جزئى است لذا اين دو استصحاب به علّت تعارض ، تساقط مىكنند هنگامى كه دو استصحاب در شكّ سببى جارى شدند و با تعارض ، تساقط كردند ، زمينه ، براى جريان استصحاب در شكّ مسبّبى پيدا مىشود ، به اين صورت :
اكنون شك داريم كه آيا سوره براى نماز جزئيّت دارد يا نه مىگوئيم قبل از آنكه شارع ، امرى داشته باشد ، سوره براى مأمور به جزئيّت نداشت و الآن كه شكّى بر ما عارض شده كه آيا سوره ، جزئيّت دارد يا نه مىتوانيم عدم جزئيّت سوره را استصحاب نمائيم .