موجود سركش و متمرد معروف ؛ يعنى ابليس كه از سجدهء بر حضرت آدم عليه السّلام سر باز زد و نيز بر فرزندان او كه از جنس جنّ مىباشند اطلاق مىشود . 1 عنوان ياد شده به مناسبت در بسيارى از بابهاى فقهى همچون طهارت ، صلات ، حج و نكاح آمده است .
پناه بردن به خدا از شيطان : پناه بردن به خداوند متعال از شر شيطان با گفتن « أعُوذُ باللَّهِ مِنَ الشَّيطانِ الرَجيم » و مانند آن در هرحال ، بويژه اوقات زير مستحب است : هنگام تلاوت قرآن كريم ؛ 2 پيش از قرائت در نماز ؛ 3 هنگام آميزش 4 و زمان ورود به مستراح 5 ( - - - ) استعاذه ) .
حالات حضور شيطان : برخى افعال و حالات در انسان ، بستر و زمينه ساز حضور شيطان و نزديك شدن او به انسان مىگردد ؛ از اين رو ، در روايات از چنين افعال و حالاتى نهى شده است و فقها به كراهت آنها حكم كردهاند ، مانند خضاب كردن ( - - - ) خضاب ) در حال جنابت 6 و حيض ؛ 7 تخلّى ( - - - ) تخلّى ) بر روى قبر ؛ 8 ايستاده بول كردن ؛ ادرار كردن در آب ؛ 9 تنها بودن در خانه ؛ 10 به تنهايى مسافرت كردن ؛ 11 خلوت كردن زن و مرد اجنبى در يك مكان ؛ 12 نگهدارى زباله در منزل در شب و بيرون نبردن آن در روز 13 و راه رفتن در يك كفش . 14
عوامل دورى شيطان : برخى اعمال موجب دور شدن و فاصله گرفتن شيطان از انسان مىشود ، مانند ناخن گرفتن ؛ 15 اذان گفتن در منزل ؛ 16 محافظت بر نماز و اوقات آن ؛ 17 نگهدارى كبوتر در منزل ؛ 18 انگشتر جذع يمانى ( - - - ) جذع يمانى ) به دست كردن 19 و خوردن انار . 20
نام گذارى به اسماء شيطان : نام گذارى فرزند به يكى از اسمهاى شياطين ، مانند ضريس و صفات آنها مكروه است . 21
شيطان و سِحر : به تصريح برخى ، از اقسام سحر حرام و ممنوع ارتباط باشياطين و كشف چيزهاى پوشيده و پنهان از راه ايشان است 22 ( - - - ) سِحر ) .
1 . لسان العرب ، واژهء « شطن » ؛ الميزان 2 / 412 * 2 . نحل / 98 * 3 . جواهر الكلام 9 / 420 * 4 . العروة الوثقى 5 / 489 * 5 . جواهر الكلام 2 / 56 ؛ وسائل الشيعة 1 / 306 * 6 . الحدائق الناضرة 3 / 148 ؛ وسائل الشيعة 2 / 223 * 7 . الحدائق الناضرة 3 / 274 ؛ وسائل الشيعة 2 / 353 * 8 . جواهر الكلام 2 / 75 ؛
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 780
مساهمون: موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت ( ع )
ص٧٨٠