حكم ياد شده اختصاص به خوك دارد و شامل سگ نمىشود . 22
ديات : در جنايت وارد بر زن كه موجب خشك يا كم شدن شير وى و يا عدم امكان خروج آن از پستان گردد ، ارش ( - - - ) ارش ) ثابت است . 23
( - - - ) آغوز ) ( - - - ) شير خوار ) ( - - - ) پستان )
از شير به معناى دوم در بابهاى حج ، اطعمه و اشربه و ديات سخن رفته است .
شير از درندگان و حرام گوشتان است . 24 در جواز كشتن آن در حال احرام در صورت نداشتن خطر براى كسى ، اختلاف است . كشتن درندگان در حال احرام موجب ثبوت كفّاره نيست ، مگر شير بى آزار كه بنابر قول گروهى كشتن آن كفّاره دارد و كفّارهء آن يك گوسفند نر است . البته در اينكه كفّاره به جهت احرام ( - - - ) احرام ) است يا حرم ( - - - ) حرم ) اختلاف است . 25
هنگام رويارويى با شير در بيابان ، براى دفع ضرر آن ، مستحب است سه بار اين دعا خوانده شود : « أعُوذُ بِرَبّ دانيال و الْجُبّ مِن شَرّ هذا الاسَد » . 26
مسئلهء زُبْيَه : زُبيَه گودالى است كه براى شير مىكنند . مراد از مسئلهء زبيه اين است : فردى كه در حال افتادن در زبيه است به ديگرى بچسبد ، او نيز به فرد سوم و فرد سوم به فرد چهارمى بچسبد و هر چهار نفر در گودال بيفتد و توسط شير دريده شوند .
امير مؤمنان ، على عليه السّلام - بر اساس روايت معروف و مشهورى كه از ايشان نقل شده - در اين رخداد اين گونه داورى كرد : ولىّ دمِ نفر اول ، ثلث ديه را به ورثهء نفر دوم و ولىّ دم دومى دو سوم ديه را به خانوادهء نفر سوم و ولىّ دم سومى ديهء كامل را به ورثهء چهارمين نفر بپردازد . بسيارى از فقها به اين روايت عمل كرده و به مفاد آن فتوا دادهاند . 27
از شير به معناى سوم در باب طهارت و در پاسخ به استفتائات نام بردهاند .
آب جارى شده از شير در صورت اتصال به منبعى به اندازهء كر ( - - - ) آب كر ) يا بيشتر ، حكم آب كر را دارد و بر اثر ملاقات با نجاست ، نجس نمىشود ، مگر آنكه رنگ ، بو و يا مزهء آن بر اثر نجاست تغيير كند . 28
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 774
مساهمون: موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت ( ع )
ص٧٧٤