عاريه : از شرايط صحت عاريهء عين ، امكان انتفاع از آن با بقاى عين است ، مانند عاريه دادن لباس و زيورآلات . بنابر اين ، عاريه دادن چيزى كه با استفاده از بين مىرود ، صحيح نيست ؛ ليكن بنابر قول مشهور ، مِنْحَه ؛ يعنى عاريه دادن گوسفند جهت استفاده از شير آن صحيح و از اين حكم مستثنا است 14 ( - - - ) منحه ) . بر اين حكم ادعاى اجماع نيز شده است . 15
نكاح : از اسباب مَحرم شدن ، شير خوردن كودك از زن با شرايط خاص است 16 ( - - - ) رضاع ) .
دوشيدن شير حيوان در صورتى كه براى بچهء آن زيان آور باشد جايز نيست ؛ چنان كه ندوشيدن و باقى گذاشتن آن در پستان حيوان بدون نياز بچهاش به آن - به جهت تضييع مال - مكروه يا حرام است 17 ( - - - ) دوشيدن ) .
اطعمه و اشربه : نوشيدن شير ، بويژه شير گاو مستحب است . برخى روايات از شير به عنوان غذاى پيامبران نام برده و براى آن خواصى از جمله : بر طرف كردن ضعف بدن ، روياندن گوشت و محكم كردن استخوان ، بر شمردهاند . 18
شير حيوان از نظر حلال و حرام بودن تابع گوشت آن است . بنابر اين ، شير حيوانات حلال گوشت ، همچون گاو و گوسفند و شتر ، حلال و شير حيوانات حرام گوشت از قبيل درندگان حرام است ؛ 19 چنان كه شير حيوان حرام گوشت بالعرض ، از قبيل حيوان نجاست خوار ( - - - ) نجاست خوارى ) و وطى شدهء انسان ( - - - ) آميزش با حيوان ) نيز حرام است . 20
شير الاغ همچون گوشت آن مكروه است ؛ هرچند برخى در كراهت شير آن اشكال كردهاند . 21
حيوان حلال گوشتى كه از شير خوك تغذيه كرده و بر اثر آن استخوانش محكم شده است ، گوشت و نسل آن حرام خواهد بود و اگر خوردن شير در حدّ محكم شدن استخوانش نباشد ، خوردن گوشتش كراهت دارد و مستحب است به مدت هفت روز استبرا شود ( - - - ) استبراء ) . بدين گونه كه در اين مدت ، تنها از شير حيوان حلال گوشت تغذيه كند و در صورت شير خوار نبودن ، جو و مانند آن بخورد .
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 773
مساهمون: موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت ( ع )
ص٧٧٣