شترى كه در حج جهت قربانى آورده مىشود 7 از « شعائر اللَّه » شمرده شده است . از عنوان ياد شده در برخى كتب نگاشته شده در قواعد فقهى تحت عنوان « شعائر » يا « حرمت اهانت به محترمات » و نيز به مناسبت در ابواب مختلف فقه ، همچون طهارت و جهاد سخن گفتهاند .
تعظيم شعائر : تعظيم و بزرگداشت شعائر الهى امرى مطلوب و داراى رجحان و به تعبير قرآن كريم از صفات دلهاى با تقوا است 8 و چنانچه ترك آن در مراتبى كه موجب اهانت شود واجب خواهد بود ( - - - ) تعظيم ) ( - - - ) احترام ) ( - - - ) قاعدهء حرمت اهانت به محترمات ) .
1 . بقره / 158 ؛ مائده / 2 ؛ حج / 32 و 36 * 2 . مجمع البيان 3 / 264 * 3 . التبيان 3 / 418 - 419 ؛ مجمع البيان 1 / 443 و 3 / 264 ؛ تفسير الصافى 2 / 6 ؛ تفسير نمونه 14 / 96 - 97 * 4 . غاية المراد 1 / 476 ؛ الروضة البهية 2 / 383 * 5 . جواهر الكلام 9 / 385 ؛ مستمسك العروة 5 / 545 * 6 . بقره / 158 * 7 . حج / 36 * 8 . 32 .
شعبان ؛ ماه
شعبان ؛ ماه از ماههاى قمرى .
شعبان بين ماههاى رجب و رمضان واقع شده و از احكام مرتبط با آن در بابهاى طهارت ، صلات ، صوم ، حج و نكاح سخن رفته است .
فضيلت و آداب : ماه شعبان از ماههاى مبارك و بسيار با فضيلت است ؛ چنان كه نيمهء آن كه مقارن با ولادت نجات دهندهء بشر ، حضرت بقية اللَّه الاعظم عجل اللَّه تعالى فرجه الشّريف مىباشد از با فضيلتترين شبها و روزهاى اين ماه است . آداب ويژهء ماه شعبان به شرح زير است :
نمازگزاردن به كيفيتى ويژه در هر شب ، 1 روزه گرفتن تمام يا بعض روزهاى آن 2 و زياد خواندن سورهء مُلك در اين ماه مستحب است ؛ 3 چنان كه غسل در شب نيمهء شعبان ، 4 احياى آن به عبادت 5 و نيز خواندن دعاى كميل ، 6 زيارت امام حسين عليه السّلام ، 7 خواندن چهار ركعت نماز به كيفيتى ويژه ؛ 8 همچنين خواندن نماز جعفر طيار 9 در اين شب استحباب دارد .
آميزش با همسر در شب نيمه و آخر ماه شعبان 10 و نيز سفر كردن در بيست و ششم بنابر روايتى و چهارم و بيستم به روايتى ديگر مكروه است . 11