خطا در شهادت : اگر گواهان پس از گواهىاى كه منجرّ به قصاص شده ، از گواهى خود برگردند و بگويند اشتباه كردهايم ، بايد ديهء فرد قصاص شده را بپردازند . « 10 »
خطا در قتل و جرح : كشتن و نيز آسيب رساندن به ديگرى از روى خطاى محض ، موجب ثبوت ديه است نه قصاص ، و ديهء آن بر عاقله ( - - ) عاقله ) مىباشد ؛ ليكن در جراحت اگر كمتر از موضحه ( - - ) موضحه ) باشد ، در ثبوت ديهء آن برعاقله يا جانى اختلاف است . « 11 » در قتل خطايى علاوه بر ديه ، كفّاره نيز ثابت است . « 12 »
خطاب
خطاب : مخاطب قرار دادن ديگرى .
از آن در باب قضاء سخن گفتهاند .
در صورت سكوت دو طرف دعوا در محكمه ، بر قاضى مستحب است آنان را با خطاب جمعى يا با اين عنوان كه مدّعىِ از شما سخن بگويد ، به سخن گفتن فراخواند و مكروه است خصوص يكى از آن دو را مخاطب قرار دهد ؛ چون سبب نگرانى ديگرى مىشود . ظاهر كلام برخى حرمت آن است . « 1 »
خطّابيّه
خطّابيّه : از فرقههاى منحرف ، منسوب به شيعه .
به پيروان محمد بن ابى زينب ، مِقلاص اسدى ، با كنيهء ابوالخطّاب ، خطّابيّه گويند .
ابوالخطّاب از اصحاب امام صادق عليه السّلام بود و احاديثى چند به نقل از وى از آن حضرت روايت شده است .
ابوالخطّاب در زمان حيات امام صادق عليه السّلام از مسير حق منحرف شد و عقايد سخيف و باطلى ، از جمله اباحى گرى در احكام شريعت و غلوّ دربارهء امامان با ادّعاى خدايى براى امام صادق عليهالسّلام ، ابراز كرد ؛ از اين رو ، پيشواى ششم وى را لعن و از جمع پيروان
هامش
( 10 ) 41 / 225 .
( 11 ) 43 / 413 - 415 و 425 - 426 .
( 12 ) 43 / 407 .
1 جواهر الكلام 40 / 144 - 145 .