قرآن براى او كراهت دارد . « 41 » برخى ، عمل ياد شده را واجب دانستهاند . « 42 »
خضاب كردن با حنا و مانند آن ، خواندن و همراه داشتن قرآن و نيز تماس با قسمتهاى نانوشتهء آن از قبيل حاشيه و بين سطرها بر حائض مكروه است . « 43 »
حج حائض : زنى كه به احرام عمرهء تمتّع محرم شده و به جهت حيض نمىتواند طواف كند و وقت براى ادراك وقوف به عرفه ( - - ) وقوف ) تنگ باشد ، بنابر مشهور ، با همان احرام نيّت حج افراد ( - - ) حج افراد ) مىكند و پس از اعمال حج ، عمرهء مفرده ( - - ) عمرهء مفرده ) انجام مىدهد . « 44 » مقابل مشهور ، برخى قدما گفتهاند : بر همان احرام باقى مىماند و جز طواف و نماز طواف ، اعمال عمره را انجام مىدهد و سپس براى حج محرم مىشود و بعد از پاك شدن ، طواف و نماز طواف فوت شده را قضا مىكند . « 45 »
شرط احرام ، طهارت از خون حيض نيست ، بنابر اين حائض همچون ديگران مىتواند از ميقات ( - - ) ميقات ) مُحرم شود و بنابر قول به وجوب احرام از مسجد شجره ، حائض در حال عبور از مسجد ، بدون توقف در آن محرم مىشود و در صورت عدم امكان عبور ، احرام از بيرون مسجد اشكالى ندارد . « 46 »
چند دسته از جمله زنى كه خوف قاعدگى دارد مىتوانند اعمال بعد از منى را قبل از رفتن به عرفات انجام دهند . « 47 »
طلاق و ظهار حائض : از شرايط صحّت طلاق طهارت زن از حيض است ؛ بنابر اين ، طلاق دادن زن حائض باطل است ؛ مگر آنكه غير مدخوله يا حامله باشد يا شوهرش پس از آميزش با وى در حال پاكى به سفر رود و پس از گذشت مدتى كه به طور عادت زن در آن مدت از طهر پيشين به طهر ديگر انتقال مىيابد ، او را طلاق دهد . در سه مورد ياد شده طلاق صحيح است هرچند در ايام حيض واقع شده باشد . « 48 »
شرط صحّت ظهار نيز پاك بودن زن از حيض هنگام ظهار است ، به شرط آنكه شوهرش حاضر باشد ، و در آن پاكى با زن آميزش نكرده باشد . « 49 »
( - - ) غسل حيض )
هامش
( 41 ) 3 / 252 - 254 ؛ العروة الوثقى 1 / 587 .
( 42 ) الحدائق الناضرة 3 / 273 - 274 .
( 43 ) جواهر الكلام 3 / 256 - 257 ؛ العروة الوثقى 1 / 587 .
( 44 ) جواهر الكلام 18 / 29 - 36 .
( 45 ) 37
( 46 ) 109 .
( 47 ) 19 / 391 - 392 ؛ مناسك حج ( مراجع ) / 442 م 1176 .
( 48 ) جواهر الكلام 32 / 29 - 30 .
( 49 ) 33 / 123 .