توكّل
توكّل : واگذار كردن كارها به خداوند متعال / وكيل شدن از سوى ديگرى ( - - ) وكالت ) .
توكّل به معناى نخست عبارت است از اينكه بنده در پرتو اطمينان به حسن تدبير خداوند و راضى شدن به قضا و قدر الهى ، امور خود را به او واگذار و تنها بر او تكيه كند و به جز او اميد نداشته باشد و از غير او نهراسد .
توكّل بر خدا در آيات « 1 » و روايات « 2 » از صفات مؤمنان شمرده و ثمرهء يقين دانسته شده و بر تخلّق به آن تأكيد و سفارش شده است . از اين عنوان به مناسبت در باب امر به معروف و نهى از منكر و كفّارات سخن رفته است .
توكّل از مكارم اخلاق و مظاهر معروف ( مقابل منكر ) است كه بدان توصيه شده و براساس برخى روايات ، كفّارهء فال بد ( - - ) طيره ) است و اثر سوء آن را از بين مىبرد . « 3 »
تولّى
تولّى : دوست داشتن اهل بيت عليهم السّلام و پذيرش ولايت و امامت ايشان .
تولّى به معناى ياد شده اصطلاحى در برابر تبرّى از مهمترين آموزههاى اعتقادى نزد شيعهء اماميّه است . در قرآن كريم ، مودّت و محبّت ذى القربى ( اهل بيت ) عليهم السّلام مزد رسالت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله تعيين گشته « 1 » و در روايات بر آن فراوان تأكيد شده « 2 » و بلكه اساس و پايهء اسلام برشمرده شده « 3 » و ديندارى و ايمان ، بدان منوط گرديده است . « 4 » و در برخى روايات ، ولايت اهل بيت عليهم السّلام در كنار نماز و روزه و زكات و حج از اركان اسلام و بلكه مهمترين ركن آن تلقّى شده است . « 5 »
مراد از محبّت اهل بيت عليهم السّلام - كه روايات بر آن تأكيد كردهاند - پذيرش امامت و ولايت امامان عليهم السّلام و تسليم در برابر آنان و تصديق و تبعيّت از ايشان در رفتار و گفتار و قرار دادن آنان در جايگاهى است كه خداى متعال براى آنان قرار داده است . ازاينرو ، مقدّم
هامش
( 1 ) . آل عمران / 122 و 160 ؛ مائدة / 11 ؛ طلاق / 3
( 2 ) . وسائل الشيعة 15 / 185 ، 194 ، 202 و 213
( 3 ) . 23 / 404 ؛ منهاج الصالحين ( خوئى ) 2 / 324 .
1 . شورى / 23
2 . بصائر الدرجات / 384 - 385 ؛ كامل الزيارات / 356 ؛ علل الشرائع 1 / 141 ؛ وسائل الشيعة 24 / 299 ؛ مستدرك الوسائل 1 / 151
3 . وسائل الشيعة 15 / 184
4 . بحار الأنوار 66 / 241
5 . وسائل الشيعة 1 / 18