از آن به « باب » نيز تعبير شده است ( و أتوا البيوت من أبوابها ) « 2 » - وسيله شمرده مىشود ؛ از اعمال صالح گرفته تا اسماء الهى ، معصومان عليهم السّلام ، عالمان ربّانى ، مؤمنان كامل و آنچه نزد خداوند داراى قداست و عظمت است ، مانند قرآن كريم و تربت سيد الشهداء عليه السّلام . « 3 »
حكم : توسل به آنچه كه از نظر شرع يا عقل موجب تقرّب به خداوند مىگردد - بويژه توسل به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و ائمّهء اطهار عليهم السّلام بخصوص امام زمان عجلّ اللّه تعالى فرجه الشّريف - امرى مطلوب و مستحب « 4 » و مورد توصيهء قرآن كريم است . « 5 » در روايات رسيده از ائمّه عليهم السّلام آمده است :
مراد از « وسيله » در آيهء شريفهء
« وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ »
« 6 » ما هستيم « 7 » و ماييم « ابواب » خداوند « 8 » و ماييم اسماء حسناى الهى كه خداوند به بندگانش امر كرده « 9 » او را بدانها بخوانند . « 10 »
توشح
توشح : گذراندن يك طرف جامه از زير بغل راست و افكندن آن بر دوش چپ يا عكس آن . « 1 »
تعريف توشّح به كيفيت ياد شده نزد فقيهان معروف است ؛ ليكن برخى آن را به افكندن جامه از شانه تا تهيگاه و بستن آن در وسط ، « 2 » و گروه سوم به داخل كردن يك طرف جامه در زير بغل راست و افكندن آن بر دوش چپ و طرف ديگر ، زير بغل چپ و افكندن آن بر دوش راست ، سپس گره زدن آن دو به هم بر روى سينه ، تعريف كردهاند . « 3 » از توشّح در باب صلات و حج بحث شده است .
توشّح در حال نماز بويژه براى امام جماعت كراهت دارد . « 4 » توشّح يكى از دو جامهء احرام براى محرم جايز است . « 5 »
هامش
( 2 ) . بقرة / 189
( 3 ) . تفسير الصافى 2 / 33
( 4 ) . كشف الغطاء 3 / 500
( 5 ) . مائدة / 35 ؛ بقرة / 189
( 6 ) . مائدة / 35
( 7 ) . دلائل الإمامة / 114
( 8 ) . تفسير عياشى 1 / 86
( 9 ) . اعراف / 180 ؛ اسراء / 110
( 10 ) . تفسير عياشى 2 / 42 .
1 . كشف اللثام 5 / 275
1 . الرسائل العشر / 68 ؛ روض الجنان 2 / 561
3 . جواهر الكلام 8 / 240
4 . 238 - 240
5 . 18 / 236 - 238 .