تطبيق
تطبيق : نهادن يكى از دو دست بر ديگرى و قرار دادن آن دو بين زانوها / همسان كردن دو چيز با يكديگر .
از مفهوم نخست در باب صلات به مناسبت سخن رفته است .
تطبيق در حال ركوع - بنابر تصريح گروهى - كراهت دارد ، هرچند ظاهر كلمات بعضى قدما حرمت اين عمل است ؛ ليكن برخى ، احتمال دادهاند كه مراد آنان از حرمت ، كراهت باشد . « 1 »
از مفهوم دوم در باب طهارت بحث شده است .
تطبيق دهان ميّت ( روى هم قرار دادن لبها ) مستحب است . « 2 » محل تطبيق دو لب و نيز دو پلك جزء باطن به شمار مىرود كه شستن آن در وضو و غسل لازم نيست « 3 » ( - - ) باطن ) .
اشتباه در تطبيق : صرف اشتباه در تطبيق در اعمال عبادى موجب بطلان عمل نمىشود . بنابراين ، اگر كسى به گمان آنكه روز پنجشنبه است غسل جمعه را - به جهت تقديم و خوف دسترسى نداشتن به آب در روز جمعه - بهجا آورد ، سپس معلوم شود كه روز جمعه بوده است ، در صورتى كه قصد امتثال امر واقعى را داشته و اشتباه از ناحيهء تطبيق روزها باشد - بهگونهاى كه نيّت مقيّد به روز پنجشنبه نباشد - غسل صحيح است .
همچنين اگر كسى بهگمان انقضاى وقت ، به نيّت قضا نماز بگزارد سپس معلوم شود كه نماز را در وقت ادا گزارده است ، در صورتى كه اشتباه در تطبيق بوده و نيّت ، مقيّد به ادا يا قضا نباشد ، نماز صحيح است . « 4 »
تطفّل
- - ) طفيلى
هامش
( 1 ) . الحدائق الناضرة 8 / 272 ؛ جواهر الكلام 10 / 117 - 119
( 2 ) . العروة الوثقى 1 / 375
( 3 ) . 146 ؛ مستمسك العروة 2 / 132
( 4 ) . العروة الوثقى 1 / 615 .