تجهيز ميّت نايبى برگزيند ، او مىتواند به جهت نيابت اجرت بگيرد ؛ البتّه بنابر قول به صحّت نيابت از انسان زنده در اعمال واجب بر او ، كه بر عدم صحّت آن ادّعاى اجماع شده است . « 6 »
ساير احكام : تعجيل در تجهيز ميّت مستحب است و در صورت عدم اطمينان به مرگ وى ، سه روز صبر مىكنند . برخى گفتهاند : ملاك ، حصول علم به مرگ است و تحديد به سه روز بدان جهت است كه بهطور غالب در اين مدّت علم به مرگ حاصل مىشود . « 7 »
تقديم تجهيز ميّت بر نماز واجب - در صورت عدم بيم از فوت آن - مستحب « 8 » و عدم شركت تجهيزكنندهء آن در نماز جمعه بلامانع است . « 9 »
ميّتى كه امر تجهيز خود را به غير ولىّ وصيّت كرده است در اينكه نفوذ وصيّت او منوط به اجازهء ولىّ مىباشد يا نه ، اختلاف است . قول نخست به مشهور نسبت داده شده است . « 10 »
حج : جمعى از فقها برآنند كه مستطيع اگر بر اثر بيمارى يا پيرى قادر به انجام دادن مناسك حج نباشد بايد - در مواردى كه نيابت گرفتن در حج بر انسان واجب مىشود - نايب بگيرد و او را تجهيز كند ( لوازم سفر نايب را فراهم و هزينهاش را تأمين نمايد ) . « 11 »
جهاد : كسى كه جهاد بر او واجب كفايى است چنانچه ديگرى را به نيابت از خود براى جهاد تجهيز نمايد ( ساز و برگ جهاد را براى او فراهم آورد ) وجوب از او ساقط مىشود . « 12 »
تحاصّ
تحاصّ : حصّه حصّه كردن مال به نسبت سهام . « 1 »
از آن به مناسبت در بابهايى نظير زكات ، دين ، تفليس و اقرار سخن رفته است .
هامش
( 6 ) . مستمسك العروة 4 / 37
( 7 ) . جواهر الكلام 4 / 23 - 25
( 8 ) . مستند الشيعة 3 / 78
( 9 ) . جامع المقاصد 2 / 389
( 10 ) . جواهر الكلام 12 / 20
( 11 ) . مختلف الشيعة 4 / 11 ؛ الحدائق الناضرة 14 / 184
( 12 ) . تذكرة الفقهاء 9 / 37 - 38 .
1 . مجمع البحرين / واژهء « حصص »