هر يك به ديگرى به صورت مطلق اذن در تصرف دهد . « 5 »
انفراد در وكالت : اگر شخصى دو نفر را براى انجام كارى وكيل كند ، در صورتى كه اجتماع آن دو را در انجام كار شرط نمايد يا وكالت آن دو را به نحو مطلق قرار دهد مانند اين كه بگويد : شما دو نفر وكيل من هستيد انفراد هر يك در انجام كار جايز نيست ، امّا اگر ابتدا يكى و سپس ديگرى را وكيل كند ، انفراد هر يك در انجام كار مورد وكالت جايز است . « 6 »
انفراد در وصيّت : وصىّ قرار دادن نابالغ به تنهايى صحيح نيست . در صورتى كه به دو نفر ، يكى بالغ و ديگرى نابالغ ، وصيّت شود ، بالغ تا زمان بلوغ ديگرى به تنهايى مىتواند به وصيّت عمل كند . « 7 » در صورت وصىّ قرار دادن دو نفر يا بيشتر و شرط شدن اجتماع آنها در عمل به وصيّت ، عمل هر يك به وصيّت به تنهايى جايز نيست . « 8 »
انفراد در رضاع : يكى بودن زن شيرده در ترتّب آثار شرعى بر شير دادن به نوزاد ديگرى ، شرط است . از اين رو ، در صورت تعدّد شير دهنده ، آثار رضاع ( - - ) رضاع ) مترتّب نمىشود . « 9 »
انفراد زوجه در مسكن : حق انفراد در مسكن ( مسكن جدا داشتن ) و جز شوهر در آن زندگى نكردن ، براى زن ثابت است . از اين رو ، زن مىتواند آن را از شوهر درخواست كند ؛ هر چند برخى در ثبوت اين حق جز در موردى كه به لحاظ شأنش ، تهيّهء مسكن خاصى براى او متعارف باشد اشكال كردهاند . « 10 »
انفراد در شهادت : شهادت زنان به تنهايى ( بدون انضمام شهادت مرد ) در امورى مانند ولادت و عيبهاى باطنى زنان كه اطّلاع مردان بر آنها غالبا مشكل است ، پذيرفته مىشود « 11 » امّا در امورى همچون حقوق الهى و ديون ، پذيرفته نيست . « 12 »
هامش
( 5 ) 26 / 306 .
( 6 ) 27 / 406 .
( 7 ) 28 / 401 - 402 .
( 8 ) 407 .
( 9 ) 29 / 291 .
( 10 ) 31 / 339 - 340 .
( 11 ) 250 و 41 / 171 - 173 و 207 .
( 12 ) 41 / 159 و 173 .