اماله
اماله : وارد كردن دارو به رودهء بزرگ از راه مقعد / ميل دادن صداى فتحه به كسره يا الف به ياء .
از اماله به معناى نخست به مناسبت در باب طهارت و صوم سخن رفته است .
طهارت : تماس چيزى با عين نجس مانند خون در داخل بدن ، موجب نجاست آن نمىشود . از اين رو ، اگر ابزار يا داروى اماله در داخل بدن با مدفوع تماس يابد و پس از بيرون آمدن ، به نجاست آلوده نباشد ، پاك است ، امّا برخى در صورت علم به ملاقات آن با نجاست در داخل بدن ، احتياط را در اجتناب از آن دانستهاند . « 1 » همچنين خروج داروى اماله ، در صورتى كه به نجاست آلوده نباشد ، موجب بطلان وضو نيست . « 2 »
صوم : امالهء غير ضرورى با مايعات ، بر روزهدار حرام است ، امّا در بطلان روزه با آن و نيز بنا بر قول به بطلان ، در وجوب كفّاره ، اختلاف است . « 3 » البته بنا بر قول به وجوب كفّاره ، اگر اماله ، ضرورى باشد ، كفّاره واجب نيست ، بلكه تنها ، قضاى روزه واجب است . « 4 » اماله با اشياى جامد به نظر بيشتر فقيهان بر روزهدار حرام نيست . « 5 »
اماله به معناى دوم ، از اصطلاحات علم تجويد است كه به مناسبت در باب صلات آمده است .
رعايت آنچه عالمان علم تجويد براى نيكو شدن قرائت قرآن بيان كردهاند - مانند اماله در قرائت نماز - واجب نيست . « 6 »
امام جماعت
امام جماعت : پيش نماز .
از آن در باب صلات سخن رفته و مهمترين مباحث آن عبارت است از :
شرايط : امام جماعت بايد عاقل « 1 » ( - - ) عقل ) ، بالغ « 2 » ( - - ) بلوغ ) مؤمن ( شيعه دوازده امامى ) « 3 » ، عادل « 4 » ( - - ) عدالت )
هامش
( 1 ) العروة الوثقى 1 / 56 .
( 2 ) 184 .
( 3 ) جواهر الكلام 16 / 274 - 275 و العروة الوثقى 2 / 193 و 202 .
( 4 ) مستمسك العروة 8 / 306 .
( 5 ) جواهر الكلام 16 / 272 و 275 و العروة الوثقى 2 / 193 .
( 6 ) العروة الوثقى 1 / 656 .
1 جواهر الكلام 13 / 323 .
2 325 .
3 273 - 275 .
4 275 .