افائه
افائه : بازگشت .
اين تعبير در قرآن آمده « 1 » و به اين مناسبت در باب جهاد به كار رفته است .
جهاد با اهل بغى ( - - ) باغى ) به دستور امام عليه السّلام تا هنگام كشته شدن آنان يا افائه و بازگشت به حق ، واجب است . « 2 »
افاضه
افاضه : كوچ كردن حاجى از عرفات به مشعر و از مشعر به منى .
تعبير ياد شده از قران كريم گرفته شده « 1 » و از آن در باب حج سخن رفته است .
افاضه از عرفات : زمان افاضه از عرفات ( - - ) عرفات ) به مشعر ( - - ) مشعر ) ، بعد از غروب آفتاب روز نهم ذى حجّه است ، و پيش از آن جايز نيست و چنانچه حاجى به عمد پيش از غروب كوچ كند و بازنگردد ، واجب است كفّاره ( - - ) كفّاره ) بپردازد . بازگشت پس از غروب آفتاب ، اثرى در رفع كفّاره ندارد . « 2 »
افاضه از مشعر : وقت افاضه از مشعر به منى ( - - ) منى ) ، پس از طلوع آفتاب روز دهم ذى حجّه است . افاضه بعد از نيمهشب براى زنان و كسانى كه عذر دارند جايز است . « 3 »
به قول مشهور ، بر حاجى - جز مسئول امور حاجيان ( - - ) امير الحاج ) مستحب است نزديك طلوع خورشيد ، از مشعر به سمت منى كوچ كند ، ليكن نبايد از وادى محسّر ( - - ) وادى محسّر ) بگذرد ، مگر بعد از برآمدن آفتاب . « 4 »
افاقه
افاقه : هشيارى .
افاقه در فقه به معناى هشيار شدن پس از ديوانگى ، بيهوشى و يا مستى به كار مىرود و در بيشتر بابهاى فقهى به مناسبت مطرح شده است .
هر آنچه شخص عاقل ، مكلّف به آن است ، ديوانه ، بيهوش ( - - ) بيهوشى ) و مست ( - - ) مستى ) نيز پس از افاقه و بازگشت عقل ، مكلّف به آن است و هر
هامش
( 1 ) حجرات / 8 .
( 2 ) منهاج الصالحين ( خويى ) 1 / 389 .
1 بقره / 198 .
2 جواهر الكلام 19 / 27 - 29 .
3 77 - 79 .
4 98 .