تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 462

مساهمون:

ص٤٦٢
مستحب است قاضى پس از حضور گواهان در دادگاه آنان را از يكديگر جدا نموده و از هر كدام جداگانه استنطاق ( درخواست شهادت ) نمايد . « 1 » به نظر مشهور اگر شاهد پيش از استنطاق حاكم شرع ، اقامهء شهادت نمايد ، شهادتش پذيرفته نمىشود ، مگر در حق اللّه مثل گواهى بر ترك نماز ، روزه و يا زكات كه به قول مشهور شهادت پيش از استنطاق پذيرفته است و چنانچه حق - همچون عتق ، سرقت و طلاق - از حقوق مشترك خداوند و آدمى باشد در ترجيح حق اللّه يا حق النّاس بر ديگرى اختلاف است « 2 » ( - - ) حق ) .

استنفار

استنفار : درخواست كوچ براى يارى رساندن . واژهء ياد شده در باب جهاد به مناسبت به كار رفته است . اگر امام عليه السّلام يا نايب خاص او از گروهى براى جهاد استنفار كند ، بر آنان واجب كفايى ( - - ) وجوب كفايى ) است كه اجابت كنند . « 1 » وجوب ياد شده تا زمانى كه افراد قيام كننده براى جهاد در حدّ كفايت نباشند و نيز در صورتى كه جهاد بر آنان واجب عينى ( - - ) وجوب عينى ) باشد ، مشروط به اذن پدر و مادر نيست . در صورت قيام افراد به جهاد در حدّ كفايت در واجب كفايى ، پدر و مادر مىتوانند مانع جهاد فرزند گردند « 2 » ( - - ) جهاد ) .

استنقاذ

- - ) نجات

استنقاع

استنقاع : در آب نشستن . از آن در باب صوم به مناسبت سخن رفته است . نشستن مرد روزه‌دار در آب در صورتى كه سرش بيرون باشد ، اشكال ندارد « 1 » ، ولى به قول مشهور ، براى زن روزه‌دار ، مكروه است . « 2 »
هامش
( 1 ) مسالك الافهام 14 / 358 و جواهر الكلام 41 / 306 ( 2 ) 104 - 109 و الروضة البهية 3 / 134 . 1 رياض المسائل 7 / 442 - 447 . 2 جواهر الكلام 21 / 25 . 1 جواهر الكلام 16 / 262 . 2 323 .