تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 318

مساهمون:

ص٣١٨
انجام عبادت‌هاى داراى وقت معيّن اعم از واجب و مستحب همچون نمازهاى شبانه‌روزى يا نافلهء آن‌ها و روزهء ماه رمضان در داخل وقت خود ، ادا محسوب مىشود ، و در خارج از وقت ، قضا مىباشد . « 2 » نمازى كه يك ركعت آن در داخل وقت و ديگر ركعات آن به دليل تنگى وقت در خارج وقت خوانده شود ، نماز ادا محسوب مىشود . « 3 »

ادام

ادام : خورش . منظور از ادام چيزى است كه همراه نان يا برنج خورده مىشود ؛ خواه جامد باشد مانند گوشت يا مايع . از آن در باب‌هاى نكاح ، كفّارات و اطعمه و اشربه سخن رفته است . خورش جزء نفقه‌اى است كه تأمين آن بر شوهر لازم است . در اندازه و جنس آن به عرف رجوع مىشود . « 1 » مستحب است همراه غذايى كه به عنوان كفّاره ( - - ) كفّاره ) پرداخت مىگردد ، خورش نيز داده شود . « 2 » در روايات از گوشت به عنوان سرور خورش‌ها « 3 » و از سركه و روغن زيتون به عنوان خورش انبيا ياد شده است . « 4 »

اداى دين

اداى دين : پرداخت بدهى . از آن در باب قرض و دين سخن رفته است . عزم بر اداى دين ، بر مديون واجب است . « 1 » اداى دين در صورتى كه موعد آن رسيده باشد و قرض دهنده مطالبه كند و توان پرداخت آن از سوى مديون باشد ، از واجبات فورى است و در صورت تزاحم ( - - ) تزاحم ) با ديگر واجبات ، بر آن‌ها مقدّم است ، مگر آن كه از اداى دين مهم‌تر باشند ( - - ) دين ) .
هامش
( 2 ) 101 . ( 3 ) العروة الوثقى 1 / 521 . 1 جواهر الكلام 31 / 330 - 333 . 2 33 / 266 . 3 36 / 480 . 4 501 . 1 منهاج الصالحين ( خويى ) 2 / 171 .