تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 149

مساهمون:

ص١٤٩
نذر مىگردد . همچنين در مواردى مانند آميزش با مرده « 28 » ، با زوجه پس از افضاى او « 29 » و با حائض « 30 » ، موجب ثبوت تعزير است . احكام مطلق آميزش ( اعم از حلال ، به شبهه و حرام ) : دخول در قبل به مقدار ختنه‌گاه يا بيشتر هر چند منى بيرون نيايد ، موجب حصول جنابت ( - - ) جنابت ) است . « 31 » تحقّق جنابت به دخول در دبر بدون بيرون آمدن منى ، مورد اختلاف است ؛ قول مشهور ، تحقّق آن است . « 32 » در تحقّق آن به آميزش با حيوان اختلاف است . « 33 » ( - - ) استمتاع )

آميزش با حيوان

آميزش با حيوان : وطى و نزديكى با حيوان . از آن در باب‌هايى مانند طهارت ، صوم ، حج و حدود سخن رفته است . راه ثبوت : آميزش با حيوان با گواهى دو مرد عادل و نيز بنابر قول مشهور با اقرار وطى كننده - هر چند به يك مرتبه اقرار - در صورتى كه حيوان مال خود او باشد ، ثابت مىشود . و در صورتى كه حيوان مال ديگرى باشد با اقرار ، تنها تعزير ( - - ) تعزير ) ثابت مىگردد ولى احكام موطوء بر حيوان جارى نمىشود . « 1 » احكام : احكام آميزش با حيوان بر دو دسته‌اند : 1 . احكام واطى : آميزش انسان بالغ عاقل مختار با حيوان ، حرام و موجب تعزير است . « 2 »
هامش
( 28 ) 41 / 645 . ( 29 ) 29 / 425 . ( 30 ) 3 / 225 . ( 31 ) العروة الوثقى 1 / 279 . ( 32 ) جواهر الكلام 3 / 25 - 35 . ( 33 ) 36 - 38 . 1 جواهر الكلام 41 / 642 - 643 و فقه الصادق 25 / 547 - 548 . 2 جواهر الكلام 41 / 636 - 637 .