همسر است يا كنيز و يا اعم از آن دو .
آميزش با همسر ، موجب استقرار تمام مهر ( - - ) مهر ) در عقد دائم « 1 » و نيز در عقد موقّت به شرط تمكين زن از شوهر در تمام مدّت تعيين شده ، ثبوت عدّه ( - - ) عدّه ) و احصان ( - - ) احصان ) مىشود .
همچنين در موردى كه مرد در بيمارى منجرّ به فوت ، زنى را به عقد خود در آورد ، آميزش شرط صحّت پيوند زناشويى است و در صورت مرگ شوهر بدون تحقق آميزش ، عقد باطل است . « 2 » و نيز زن در موردى كه به دليل سه طلاقه شدن بر شوهر خود حرام شده باشد ، پس از ازدواج با مرد ديگر و تحقّق آميزش ، بر شوهر قبلى حلال مىشود و مىتواند بعد از طلاق ، به عقد او درآيد . « 3 »
اگر كافر در حال كفر با دخترى و مادر او ازدواج و آميزش كند و سپس مسلمان شود ، هر دو بر او حرام مىشوند . در صورت عدم آميزش يا آميزش با دختر تنها ، عقد دختر صحيح و عقد مادر باطل است . « 4 »
ترك آميزش با همسر دائمى بيش از چهار ماه حرام است . ثبوت اين حكم نسبت به همسر موقّت ، مورد اختلاف است . « 5 »
آميزش با كنيزى كه مولا در صدد فروش او است ، موجب ثبوت استبراء ( - - ) استبراء ) مىشود . « 6 » همچنين در صورتى كه سبب حليّت آميزش ، مالكيّت كنيز باشد نه تحليل ، موجب ثبوت احصان مىگردد .
مطلق آميزش حلال موجب ثبوت نسب ( - - ) نسب ) و حرمت ازدواج با مادر ، دختر و نوههاى زن براى مرد ، و حرمت ازدواج با پدر ، پسر و نوادگان مرد براى زن مىشود . « 7 » به قول مشهور ، آميزش در دبر ( - - ) دبر ) زن مكروه است . « 8 »
آميزش در شب دوشنبه ، سهشنبه ، شب و ظهر پنجشنبه ، شب و بعد از عصر جمعه مستحب است . « 9 »
آميزش هنگام خورشيد و ماهگرفتگى ، هنگام ظهر - جز روز پنجشنبه - هنگام غروب ، در ايّام محاق ( دو يا سه شب آخر ماه ) ، شب نخست هر ماه - جز ماه رمضان - نيمهء ماه ، هنگام وزيدن بادهاى سياه ، زرد و سرخ و رخداد زلزله ، و نيز با
هامش
( 1 ) جواهر الكلام 30 / 167 - 168 و 31 / 75 .
( 2 ) 39 / 220 .
( 3 ) 32 / 160 .
( 4 ) 30 / 67 - 68 .
( 5 ) 29 / 115 - 117 و العروة الوثقى 2 / 810 .
( 6 ) جواهر الكلام 24 / 193 .
( 7 ) 29 / 349 .
( 8 ) العروة الوثقى 2 / 808 .
( 9 ) 801 .