اللهمّ اركسهما ودعّهما إلى جهنّم دعّاً ؛
خدايا ! آنها را گرفتار فتنه كن و به سختى به سوى آتش دوزخ بينداز .
راوى مىگويد : در اثر اين نفرين عمرو بن رفاعه پيش از آن كه پيامبر از سفر باز گردد ، از دنيا رفت .
جلال الدين سيوطى در ادامه مىنويسد :
اين روايت اشكال را از بين برد و روشن كرد كه در حديث نخست در واژه « ابن العاص » اشتباه رخ داده است كه او « ابن رفاعه » يكى از منافقان بود و معاوية بن رافع نيز يكى از منافقان به شمار مىرفت و خدا داناتر است . « 1 » گفتنى است كه خود سيوطى نيز واقعيت مطلب و حقيقت آن را مىداند ، و گرنه خود را به نادانى نمىزد . پاسخ سيوطى را از دو جهت مىتوان داد :
1 . حديث نخست اشكالى نداشت و يا در آن اشتباهى رخ نداده بود تا اشتباه بر طرف شود ، نهايت چيزى كه مىتوان گفت اين است كه در مسند احمد بن حنبل ، واژه فلان و فلان به جاى معاويه و عمرو آمده بود و سيوطى مانند ديگر عالمان مىداند كه اين حديث تحريف شده ،
هامش
( 1 ) . اللآلى المصنوعه : 1 / 427 .