اللهم اركسهما في الفتنة ركساً ودعّهما في النار دعّاً ؛ « 1 »
خدايا ! آنها را گرفتار فتنه كن و در آن واژگون نما و به سختى به سوى آتش دوزخ بينداز .
بنابر ديدگاه علماى اهل تسنّن اين حديث ساختگى است ! « 2 » و يا حديثى غريب و منكر است ؛ « 3 » زيرا كه در اين حديث ، معاويه سركرده گروه ستم پيشه « فئة باغيه » و عمرو بن عاص سركردهء نفاق ، سرزنش شدهاند ؛ از اين رو راوى اين حديث از بزرگان شيعه خواهد بود ! حتى اگر از راويان صحاح و كتابهاى ديگر باشد .
راوى شناسان اهل سنّت در دفاع از معاويه و عمرو بن عاصبه اتّهام ساختگى بودن اين حديث و شيعه بودن راوى آن ، بسنده نكردهاند ؛ بلكه به تحريف متن حديث نيز روى آوردهاند و واژه « فلان » و « فلان » را به جاى آن دو نام ، قرار دادهاند ؛ از اين رو احمد بن حنبل در
هامش
( 1 ) . اين حديث را احمد بن حنبل در مسند : 4 / 421 ، طبرانى و بزّار ؛ آن سان كه در مجمع الزوائد : 8 / 121 آورده ، نقل كردهاند .
( 2 ) . ابن جوزى اين حديث را در كتاب الموضوعات آورده ؛ ولى به اين حديث ايراد نگرفتهمگر از جهت يزيد بن ابى زياد و در اين باره جز اين سخن اظهار نظر نكرده كه « او در آخر عمرش هر آن چه به او گفته مىشد ، باور مىكرد » . از اين رو سيوطى سخن او را پى گرفته است كه در آينده خواهيم گفت .
( 3 ) . ميزان الاعتدال : 4 / 424 .