و با دقت در جهاتى كه آوردهايم و بزرگان ما به روشنى آنها را گفتهاند ، پاسخ گفتار سعد تفتازانى - هنگامى كه همان دلايل ما را در برترى امير مؤمنان على عليه السلام آورده است - روشن مىشود ، آن جا كه مىگويد :
كسانى كه به برترى على عليه السلام باور دارند به قرآن ، سنّت و عقل چنگ زدهاند . آنان نخستين آيهاى كه مىآورند اين است كه مىفرمايد :
« فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَكُمْ وَنِساءَنا وَنِساءَكُمْ وَأَنْفُسَنا وَأَنْفُسَكُمْ . . . » ؛ « 1 »
بگو : بياييد فرزندانمان و فرزندانتان را و زنانمان و زنانتان و خودمان و خودتان را دعوت نماييم . . . .
آيهء ديگر ، آن جا كه مىفرمايد :
« قُلْ لاأَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » .
آن گاه اين روايت را مىآورند كه سعيد بن جبير گويد : هنگامى كه اين آيه فرود آمد ، گفتند : اى پيامبر خدا ! اينان چه كسانى هستند كه ما آنان را دوست بداريم ؟
پيامبر فرمودند :
هامش
( 1 ) . سوره آل عمران : آيه 61 .