نه با طلاق ، اختلاف نداشتند .
آن گاه قرطبى كيفيّت اين عقد و احكام آن را از ابن عطيّه نقل مىكند . « 1 » طبرى نيز از سدّى اين گونه نقل مىكند : « در اين متعه مرد ، زن را به مهرى معيّن و تا زمانى از پيش تعيين شده ، به عقد خود درمىآورد . . . » . « 2 » همچنين در كتاب التمهيد به نقل از ابن عبدالبرّ اين گونه آمده است :
علما اتّفاق نظر دارند كه متعه ، ازدواجى است كه نه به شهود نياز دارد و نه به اذن ولىّ زن . همچنين همه حكم مىدهند كه اين ازدواج موقّت بوده و ارثى در آن ردّ و بدل نمىشود . جدايى در آن نيز با پايان يافتن مدّت عقد صورت مىپذيرد ؛ نه با طلاق . « 3 »
عمر و حرام كردن ازدواج موقّت
ازدواج موقّت با زنان ( همانند متعهء حج ) تا زمان وفات پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله و همچنين زمان خلافت ابوبكر و اندكى از دوران حكومت عمر بن خطّاب حلال و امرى رايج بود تا اين كه
هامش
( 1 ) . تفسير قرطبى : 5 / 132 .
( 2 ) . تفسير طبرى : 5 / 18 .
( 3 ) . التمهيد : 11 / 102 .