سه مرتبه گفت : « به خدا سوگند ، خداوند اين آيه را اين گونه نازل كرد » .
از طرف ديگر ، نقل شده كه ابن عباس و أبى بن كعب تصريح كردهاند كه اين آيه نسخ نشده است .
بالاتر اين كه قرطبى تصريح مىكند كه دلالت اين آيه بر ازدواج موقّت ، ديدگاه همگان است . وى مىگويد : « همگان گفتهاند كه مقصود ( از اين آيه ) ازدواج موقّت است كه در صدر اسلام رايج بوده است » . « 1 »
ازدواج موقّت از ديدگاه سنّت
احاديث فراوانى از سنّت پيامبر در اين باره نقل شده است كه ما در اين جا به حديثى كه بخارى ، مسلم ، احمد بن حنبل و ديگران ، از عبداللَّه بن مسعود نقل كردهاند بسنده مىكنيم . ابن مسعود مىگويد :
همراه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله در جنگى شركت داشتيم . در اين جنگ زنانمان همراه ما نبودند . از اين رو عرض كرديم : ( اى رسول خدا ! ) آيا اجازه مىدهيد خود را اخته كنيم ؟
پيامبر صلى اللَّه عليه وآله ما را از اين كار بازداشت ، آن گاه به ما اجازه داد تا با مهريه قرار دادن لباسى ، زنى را به ازدواج موقّت خود برگزينيم .
سپس عبداللَّه بن مسعود اين آيه را تلاوت كرد :
هامش
( 1 ) . تفسير قرطبى : 5 / 130 : در اين منبع چنين آمده است : « وقال الجمهور : المراد نكاح المتعة الّذي كان في صدر الإسلام » .