جنگ صفين تنها شر و بدى را افزود و هيچ مصلحتى از آن حاصل نگشت ( ! ! ) « 1 » او در اين راه حتى از نسبت دروغ دادن به بزرگان و پيشوايان مذهبش هم دريغ نمىكند ، در اين باره مىگويد :
به همين جهت پيشوايان سنت چون مالك ، احمد و غير اين دو مىگويند : على مأمور نبرد با خوارج بود . اما جنگ جمل و صفين پيكار فتنه بوده است . و از همين رو علماى شهرها برآنند كه آن جنگ ، جنگ فتنه بوده و كسانى كه در آن شركت نكردهاند از كسانى كه در آن شركت كردهاند بهترند . « 2 » به راستى ابن تيميّه اين سخنان را از كجا به علماى شهرها و پيشوايان مذاهب خود نسبت مىدهد در حالى كه آنها تصريح كردهاند كه در تمامى اين جنگها حق با امير مؤمنان على عليه السلام بوده است .
مگر پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله نفرموده بود :
اللهم وال من والاه ، وعاده من عاداه ، وانصر من نصره ، واخذل من خذله ؛
خدايا ! دوستان على را دوست بدار و دشمنانش را دشمن و ياور او را
هامش
( 1 ) . منهاج السنّه : 8 / 143
( 2 ) . همان : 8 / 233