تخطي إلى المحتوى الرئيسي

افكار ابن تيميه در بوته نقد (فارسى) — صفحة 141

مساهمون:

ص١٤١
و چه كسانى مهر صحّت بر آن زده‌اند . خيلى راحت مىگويد : دروغ است و جعلى . حتى گاهى سخاوتمندانه علما را نيز با نظر خود متفق مىكند ؛ چه آن‌ها بخواهند يا نخواهند . همانطور كه نمونه‌هايش گذشت . علامه امينى رحمه اللَّه در اين باره مىگويد : گويا زمانى كه به ابن تيميّه لقب « شيخ الاسلام » دادند ، او مغرور شده و گمان مىكند كه هر سخنى را كه بگويد ديگران بدون دليل از او مىپذيرند ، يا هر ادعاى اجماعى را از او قبول مىكنند . حقيقت آن است كه شدّت بغض و كينه‌اى كه در دلِ ابن تيميّه شعله‌ور است و دشمنى او با پيامبر و اهل بيت مطهرش حتى فرصت فكر و انديشه را از او گرفته ، بدون تأمّل مىنويسد تا آتش درونى خودش بهبود يابد و فكر نمىكند اين مطلبى كه مىگويد مخالف اجماع تمامى مسلمانان است و با اين سخن از زمرهء مسلمانان خارج مىشود . وى در فراز ديگر ، حديثى را تكذيب مىكند كه بزرگان مكتب خلفا آن را نقل كرده و پذيرفته‌اند . در آن حديث آمده است كه امير مؤمنان على عليه السلام فرمود : أمرني رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله بقتال الناكثين والمارقين والقاسطين ؛ « 1 »
هامش
( 1 ) . كنز العمّال : 13 / 112 ، حديث 36367 ، تاريخ بغداد : 8 / 336 ، البداية والنهايه : 7 / 338 و 339