يارى كن و كسى را كه او را يارى نكرده و رها كند يارى نكن و رهايش كن .
با اين حال چگونه ابن تيميّه مىگويد : آنان كه آن حضرت را يارى نكردند از آنان كه به ياريش شتافتند بهترند ، آن گاه سخاوتمندانه اين سخن را به علماى شهرها نسبت مىدهد ( ! ! )
ابن تيميّه گستاخى و بىادبى خود را تا آن جا مىرساند كه مىگويد :
هدف على در اين نبردها برترى يافتن بر ديگران بود ( ! ! ) و قرآن مىگويد : « آخرت از آنِ كسانى است كه طالب هيچ برترى و فسادى در زمين نباشند » . « 1 » از اين رو او در آخرت اهل سعادت نخواهد بود ؛ چرا كه او جنگيد تا مردم از او فرمان ببرند ( ! ! )
آن گاه مىگويد :
صحابهاى كه با او جنگيدند هيچ كدام دليلى از كتاب و سنّت بر لزوم جهاد نداشتند ، بلكه خود اعتراف كردند كه اين جنگها نظرِ شخصى آنها بوده ، همچنان كه على رضى اللَّه عنه نيز چنين گفته است . « 2 » درباره نبرد جمل و صفين خود على رضى اللَّه عنه گفته كه هيچ فرمانى از پيامبر در آن مورد نبوده ؛ بلكه رأى و نظر خود او بوده است و بيشتر
هامش
( 1 ) . سوره قصص : آيه 83
( 2 ) . منهاج السنّه : 4 / 500