كتاب را از ميان هفتصد و پنجاه هزار حديث جمعآورى كرده و برگزيدهام ؛ از اين رو اگر مسلمانان در حديثى از احاديث رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله اختلاف كردند ، براى رفع اختلاف به اين كتاب مراجعه كنيد . اگر در آن كتاب بود حجّت است و در غير اين صورت ، آن حديث حجيّت ندارد . « 1 » از اين رو ، اين حديث با تمامى اسناد ذكر شده از اعتبار ساقط است . اكنون اين حديث را با تمامى اسناد آن بررسى مىكنيم .
به روايت على
عليه السلام
تِرمذى اين حديث را به دو طريق از على عليه السلام و به طريقى ديگر از عبداللَّه بن احمد نقل كرده است .
سند يكم : تِرمذى به ضعف اين سند اشاره كرده است كه ما به دو دليل اين سند را نمىپذيريم :
نخست اين كه على بن حسين عليهما السلام ، از على بن ابى طالب عليهما السلام بدون واسطه نمىتواند حديث نقل كند ؛ و واسطه بين اين دو ذكر نشده است . بديهى است كه چنين مطلبى در مذهب
هامش
( 1 ) . براى آگاهى از شرح حال احمد بن حنبل ، ر . ك : به كتاب طبقات الشافعية الكبرى ، نوشته سبكى 2 / 31 .