داشت ؛ يعنى مقام خلافت الهى و نيابت از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله براى آن حضرت ثابت مىشود ، و در نبود آن حضرت تنها او بايد جانشين آن حضرت باشد .
آرى ، از اين حديث به خوبى استفاده مىشود كه خداوند آن حضرت را براى اين مقام برگزيده و او را شايسته احراز چنين پستى مىداند .
كوتاه سخن اين كه مقام خلافت ، از مقامهاى روحانى و درجات قرب الهى است كه نياز به داشتن صلاحيّتهاى لازم و ارتضاى خدا دارد ، نه اين كه مقام خلافت امر اعتبارىِ زودگذر است .
فرمان بردارى بىقيد و شرط
از آثار و پيامدهاى خلافت آن است كه واجب است مردم در تمام كارها بدون هيچ قيد و شرطى از امير مؤمنان على عليه السلام اطاعت كنند و هميشه گوش به فرمان او باشند ، و لازمه اطاعتِ مطلق و فرمانبردارى بدون قيد و شرط آن است كه او امامت و ولايت عامه داشته باشد .
ممكن است كسى گمان كند كه وجوب اطاعت از هارون و لزوم پيروى بىچون و چرا از او بدين جهت بود كه هارون پيامبر بود و اين از آثار نبوت اوست ، نه به جهت اين كه جانشين موسى بوده است . بنا بر