ابن حجر نيز از چندين نفر نقل مىكند كه ابومعاويه فردى خبيث و قائل به ارجاء بوده و مردم را به همين عقيده دعوت مىكرده است . « 1 » از طرفى راوى از اعمش در نزد ابن ماجه و احمد - در طريق ديگر او - وكيع بن جرّاح است كه دربارهء او آمده است : وى شرابخوار بوده و همواره به آن مداومت داشته است . « 2 » يكى ديگر از راويانى كه از ابومعاويه - در يكى از سندهاى بخارى - نقل كرده است ، حفص بن غياث است كه او نيز از مدلّسين بوده است . « 3 » افزون بر آن ، حفص از طرف هارون قاضى كوفه بوده است . از احمد بن حنبل نيز نقل كردهاند كه گويد : وكيع ، دوست حفص بن غياث بود و آن گاه كه او قاضى شد ، وكيع از او كناره گرفت . « 4 »
روايت عُرْوَة بن زبير
آن سان كه گذشت ، اين حديث به روايت عُرْوَة بن زبير نيز نقل شده است . با توجّه به اين كه عروه در زمان خلافت عمر به دنيا آمده ؛
هامش
( 1 ) . تهذيب التهذيب : 9 / 117 .
( 2 ) . تذكرة الحفّاظ : 1 / 307 و 308 ، ميزان الاعتدال : 7 / 127 .
( 3 ) . تهذيب التهذيب : 2 / 375 .
( 4 ) . همان : 11 / 111 .