از سوى ديگر روايت كننده از عروه در روايت بخارى ، مسلم ، تِرمذى و ابن ماجه ، پسرش هِشام است كه او نيز از مدلّسين است .
عالمان رجالى در مورد او گفتهاند : هر چه از ديگران مىشنيد به پدرش نسبت مىداد . و ذكر كردهاند كه مالك از او خوشش نمىآمد .
ابن خراش گفت : به من خبر رسيده است كه مالك از او به جهت نقل حديثش براى اهل عراق ايراد مىگرفت .
هِشام سه بار به كوفه رفت . يك بار مىگفت : پدرم برايم نقل كرده كه گفت : از عايشه شنيدم . بار دوم مىگفت : پدرم از عايشه به من خبر داد ؛ و بار سوم مىگفت : پدرم از عايشه روايت كرده است . « 1 » اين حديث نيز از جمله آن احاديث است .
روايت عبيداللَّه بن عبداللَّه از عايشه
اكنون اين حديث را به روايت عبيداللَّه بن عبداللَّه بررسى مىنماييم .
راويى كه اين روايت را از عبيداللَّه نقل مىكند - طبق نقل بخارى ، مسلم و نَسائى - « موسى بن أبي عايشه » است . ابن ابى حاتم در مورد او و روايتش گويد : از پدرم « 2 » شنيدم كه مىگفت : روايتى را كه موسى بن
هامش
( 1 ) . تهذيب التهذيب : 11 / 46 .
( 2 ) . پدر ابى حاتم ، همان محمّد بن ادريس رازى ، يكى از بزرگان ، پيشوايان و حافظانمورد اعتماد در جرح و تعديل است . وى در حدود سال 277 ه وفات يافته است . شرح حال او در : تذكرة الحفّاظ : 2 / 567 ، تاريخ بغداد : 2 / 70 و منابع ديگر از مصادر رجالى آمده است .