امام حسين و پاسخ به نامهء معاويه
در نقلى آمده است كه معاويه نامهاى براى حضرت امام حسين عليه السلام فرستاد و در آن نامه نوشته بود :
أما بعد ، فقد انتهت إليّ منك أمور ، لم اكن أظنك بها رغبة عنها ؛
خبرهايى به من رسيده كه فعاليتهايى دارى و كارهايى انجام مىدهى ، شما اهل اين كارها نيستى و نبايد اين اعمال را انجام دهى .
حضرت در پاسخ نامه مىنويسند :
أما بعد ، فقد جائنى كتابك ؛
اما بعد ، نامهء تو را دريافت كردم .
آن گاه حضرتش بخشى از جنايتهاى معاويه را به او يادآور شده ، در پايان او را نصيحت كرده و مىفرمايند :
و اعلم ، أنّ للَّه كتاباً لا يغادر صغيرة ولا كبيرة إلّاأحصاها .
و اعلم أنّ اللَّه ليس بناس لك قتلك بالظنّة وأخذك بالتهمة ، وإمارتك صبيّاً يشرب الشراب ، ويلعب بالكلاب . ما أراك إلّاوقد أوبقت نفسك وأهلكت دينك ، وأضعت الرعيّة ؛ « 1 »
بدان اى معاويه ! همانا براى خداوند متعال ديوانى است كه گناهان بزرگ و كوچك را در آن ثبت مىكنند .
بدان ! مردم را با ظن و گمان و بدون علّت به قتل رساندى و فرزندت را كه شراب مىخورد و با سگ بازى مىكند به امارت برگزيدى ، كه در واقع دين خود را هلاك كردى و مردم را بدبخت نمودى .
هامش
( 1 ) . الإمامة والسياسه : 1 / 203 - 204 .