پس از آنكه مردم را به جنگ با سيّدالشهداء عليه السلام متوجّه نمود ، مأمورانى را به كوچهها و محلّهها فرستاد تا جست و جو كنند تا اگر كسى را يافتند كه از حكم او سرپيچى نموده است دستگير كرده ، نزد او بياورند .
بدين ترتيب ، پس از اينكه تهديدها عملى شد و مأموران به جست و جو پرداختند ، شهر كوفه به دلخواه ابن زياد درآمد . او همه را به جز كسانى كه در زندانها بودند و يا به گونهاى از شهر خارج و در نخلستانها پناه گرفته بودند به سوى كربلا حركت داد .
وى همهء مردم را به سركردگى عمر بن سعد از كوفه به جنگ با سيّدالشهداء عليه السلام حركت داد به طورى كه كسى در كوفه باقى نماند ؛ از اين رو كسانى كه مىخواستند خود را به اردوگاه امام حسين عليه السلام برسانند ، ناگزير از تنها راهى كه ابن زياد آن را براى رفتن لشكريان به جنگ با سيدالشهداء عليه السلام در نظر گرفته بود حركت كردند و در ميان لشكريان ابن زياد قرار گرفتند تا بتوانند به راحتى خود را به امام حسين عليه السلام برسانند . از اين رو پس از رسيدن به كربلا ، جمعى از آنان موفق به ملحق شدن به آن حضرت شدند .
پيوستگان به لشكر امام حسين
نام و مشخصات برخى از كسانى كه براى پيوستن به سيّدالشهداء عليه السلام و همراهى با ايشان از آن طريق استفاده كردند در تاريخ آمده است . اين گروه در تاريكى شب به لشكر سيّدالشهداء عليه السلام پيوستند . از همين جا مىتوان حدس زد كه افراد ديگرى نيز با همين قصد با لشكر عمر سعد همراه شده بودند ، ولى موفّق نشدند .
به يقين بايد گفت كه گروهى از مردم به قصد پيوستن به سيّدالشهداء عليه السلام همراه لشكر عمر سعد به كربلا آمده بودند و همراهى آنان از روى ناچارى بوده است و از اين ميان جمعى از آنان توانستند خود را شبانه به لشكر حضرتش برسانند . اين